Uzasadnienie
W złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która to utrzymywała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za 2005r. w łącznej wysokości 838.731 zł - skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że należność objęta zaskarżoną decyzją jest duża i nie jest to jedyna należność z tytułu podatku akcyzowego jaka obciąża skarżącą. Wskazała, że wobec skarżącej wydana została również decyzja na zobowiązanie w podatku akcyzowym za 2006r. w łącznej wysokości 1.466.211 zł. W ocenie skarżącej egzekucja tak dużych należności spowoduje, że spółka zagrożona będzie upadłością i zwolnieniem z pracy zatrudnionych 8 osób.
Ponadto w ocenie skarżącej okoliczności sprawy wskazują na wysokie prawdopodobieństwo wyeliminowania skarżonej decyzji z obrotu prawnego, a nadto, spowodować może w następstwie wymierne roszczenie odszkodowawcze względem Skarbu Państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje:
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione.
Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca nie wskazała konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zawiera ono jedynie ogólnikowe stwierdzenie, iż wniosek został złożony w związku z istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, polegającej na prowadzeniu egzekucji, która może zagrozić upadłością i zwolnieniem zatrudnionych osób. Z tak lakonicznego uzasadnienia trudno wywnioskować jaką to "znaczną szkodę" wyrządzi skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji (wyegzekwowanie określonych decyzją należności).
W ocenie Sądu nie została wykazana również druga przesłanka wstrzymania zaskarżonej decyzji, a to spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli skarga zostanie uznana za zasadną i zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wyegzekwowana należność może zostać zwrócona. W niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo utraty wyegzekwowanego świadczenia.
W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.