Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż po zakończeniu działalności gospodarczej posiada liczne zobowiązania oraz, iż z jego majątku prowadzona jest egzekucja.
Oświadczył, iż mieszka wraz z żoną i z dwójką dzieci (w wieku 4 lat i 1 roku). Stwierdził również, iż nie posiada majątku.
W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący został wezwany do złożenia: wyciągów z rachunków bankowych swojego i żony, oświadczenia na temat wysokości i źródła dochodów żony skarżącego, oświadczenia, czy skarżący bądź żona są właścicielami samochodów osobowych oraz oświadczenia o wysokości miesięcznych wydatków.
Pismo sądowe zawierające wezwanie nadano 27 kwietnia 2009 r.
Skarżący pismem z dnia [...] maja 2009 r. poinformował, iż żądane dokumenty prześle po kolejnych 7 dniach, ponieważ z uwagi na sytuację rodzinną nie mógł ich zgromadzić.
Pomimo terminu, o którym mowa w piśmie skarżącego do tutejszego sądu nie wpłynęły żądane dokumentów i oświadczenia.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe.
Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 poz. 8).
Niemniej w razie, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu posiadania bądź stanu rodzinnego lub budzi w tych kwestiach wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub jej stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).
Zaniechanie złożenia żądanych dokumentów skutkuje rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.III.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 poz. 13).
Kierując się powyższymi kryteriami należało uznać, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek prawa pomocy.
Twierdzenia skarżącego zawarte w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie zostały przez niego poparte jakimikolwiek dokumentami.
Zaniechanie przedstawienia tych dokumentów, wobec zdawkowej formy informacji zawartych w uzasadnieniu wniosku uniemożliwia dokonanie kategorycznych ustaleń dotyczących jego sytuacji majątkowej. Nie jest zatem możliwe stwierdzenie, czy uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi istotnie przekracza jego zdolności płatnicze.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.