Uzasadnienie
Skarżąca M.J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie.Wielkopolskim na decyzją na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 201 Or. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów oraz nadania numeru identyfikacyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego, Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie.
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010r. Referendarz sądowy odmówił zwolnienia Skarżącą od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowił radcę prawnego w sprawie, którego następnie w osobie A.C. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych.
Pismem z dnia [...] grudnia 2010r. M.J. wycofała skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...].
W dniu 1 marca 2011r. pełnomocnik Skarżącej zapoznał się z aktami sprawy, a pismem z dnia [...] marca 2011r. poinformował, że Skarżąca podtrzymuje swój wniosek o wycofanie skargi w niniejszej sprawie, zaś sam wniósł o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu udzielonej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 23 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę M.J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 201 Or. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zaważył co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) zw. dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 póz. 1349 ze zm.), które określa czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Zgodnie z § 16 cyt. wyżej rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku, oświadczenie takie zostało złożone w związku z czym zachodzą warunki by przyznać radcy prawnej wynagrodzenie.
W myśl § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis § 14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia, l tak, zgodnie z brzmieniem § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia który obejmuje wszystkie sprawy z wyjątkiem tych, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna a także decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego (§ 2 ust.1 cyt. rozporządzenia). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że sprawa nie miała zawiłego charakteru, a wynagrodzenie w ramach stawki minimalnej tj. w kwocie 240 zł będzie adekwatne do wkładu pracy wykonanej przez pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, a obejmujący zapoznanie się z jej aktami, sporządzenie pisma procesowego. Ponadto, pełnomocnik Skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.
Ponadto, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia) czyli według stawki 23%, gdyż w dniu 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia,26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, póz. 1578), która poprzez art. 19 pkt 5 do ustawy o podatku o towarów i usług dodała art. 146a pkt 1 stanowiący, że w okresie od 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka ta wynosi 23%.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.