Uzasadnienie
Po oddaleniu skargi na wskazaną na wstępie decyzję, skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia skarżącej oraz przedłożonych dokumentów wynika, że jest właścicielką mieszkania. Nie ma jednak innego majątku, w tym oszczędności ani wartościowych ruchomości. Samotnie wychowuje pięcioro dzieci (w wieku 16, 15, 10, 6 i 2 lat). Jest bezrobotna, lecz nie przysługuje jej z tego tytułu prawo do zasiłku. Utrzymuje się z renty rodzinnej, zasiłków rodzinnych oraz alimentów. Łącznie świadczenia te wynoszą 2240 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domaga się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić stronę lub jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Skarżąca wykazała taki stan rzeczy. Udowodniła, że nie ma oszczędności, a jej dochody są na tyle niskie, że nie mogą zostać uznane za wystarczające do poczynienia oszczędności bądź wydatków niesłużących bieżącemu utrzymaniu. Odmowa uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy tamowałaby więc prawo skarżącej do poddania pełnej kontroli sądowej wydanej w jej sprawie decyzji podatkowej.
Informacyjnie należy jednak zastrzec, że stronę zwolnioną od kosztów sądowych uznać można za zwolnioną dopiero od momentu złożenia wniosku o zwolnienie. Zwolnienie nie obejmuje opłat uiszczonych wcześniej (por. post. Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1995 r. II CRN 20/95 opubl. w OSNC z 1995 r. zesz. 9 poz. 132).