Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Izba Skarbowa w K. utrzymała w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. Nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. z tytułu sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w kwocie [...] zł zaległości w tym podatku w wysokości [...] zł oraz odsetek za zwłokę od zaległości należnych na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł.
Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez J. B. w skardze wniesionej w dniu [...] r. (data stempla pocztowego), zawierającej również wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Postanowieniem z dnia 9 września 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach przywrócił stronie skarżącej termin do wniesienia skargi, a następnie jej odpis przesłał stronie przeciwnej zgodnie z art. 38 ust. 1 wówczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., na podstawie art. 38 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy uwzględnił w całości wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę i uchylił zaskarżoną decyzję w całości.
W związku z otrzymaniem powyższej decyzji Sąd zwrócił się do strony skarżącej o zajęcie stanowiska. Pismem z dnia [...] 2003 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę domagając się jednocześnie przyznania pełnego zwrotu kosztów wpisu sądowego w sprawie na rzecz mocodawcy i umorzenia postępowania sądowego w sprawie. Oświadczył, że przyczyną odstąpienia od merytorycznego sporu jest wola poszanowania niekolidujących interesów strony przeciwnej i wskazał, że doszło już do zwrotu kwot niesłusznie naliczonego podatku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 97 § 1 cytowanej ustawy). W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2 cytowanej ustawy). Skoro w przedmiotowej sprawie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona została przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone, przy jej rozpoznaniu sąd stosował przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do brzmienia przepisu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności".
Jak wynika z okoliczności sprawy po wniesieniu skargi organ odwoławczy skorzystał z uprawnienia jakie przysługiwało mu z mocy art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Przepis ten stanowił, że "organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy". Nie ulega zatem wątpliwości, że unormowanie to miało umożliwiać organowi weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny.
W oparciu o wyżej powołany przepis organ odwoławczy wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję i w tej sytuacji nie można uznać, że cofnięcie przedmiotowej skargi było niedopuszczalne, gdyż zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec powyższego skoro strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, gdyż czynność ta była dopuszczalna i wiążąca Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z dotychczasowymi przepisami.