Uzasadnienie
Sprawę tę rozpoznawał Naczelny Sąd Administracyjny na skutek skargi Huhtamaki Van Leer spółka z o.o. w S. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w zgłoszeniu celnym. Okoliczności faktyczne sprawy przedstawiały się następująco:
Zgłoszeniem celnym z 15 maja 1998 r. spółka z o.o. 4P Rube zgłosiła towar w postaci kubków celem objęcia go procedurą dopuszczenia do obrotu, ze stawką celną konwencyjną w wysokości 1,8 procent. Funkcjonariusz celny przyjął zgłoszenie obejmując towar procedurą dopuszczenia do obrotu. Wnioskiem (...) strona wniosła o wydanie decyzji uznającej to zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie określenia towaru.
Decyzją z 8 listopada 1998 r. dyrektor Urzędu Celnego w C. odmówił zmiany zapisów w zgłoszeniu celnym. W uzasadnieniu tej decyzji organ celny wyjaśnił, że towar dopuszczono do obrotu w takim stanie, ilości i wartości, jaką określono w fakturze złożonej ze zgłoszeniem, a w konsekwencji tego towar stał się towarem krajowym. Brak, zatem możliwości do zmiany zgłoszenia celnego poprzez umieszczenie zapisu o tym, że przedmiotowe kubki wykonano z polipropylenu.
Powołując się na przepis art. 7 par. 1 Kodeksu celnego dyrektor Urzędu Celnego w C. stwierdził ponadto, iż importer jest zobowiązany do dostarczenia organowi celnemu w ustalonym terminie dokumentów i informacji mających znaczenie dla kontroli celnej.
W odwołaniu od tej decyzji spółka wniosła o jej uchylenie, wyjaśniając, że wystawca faktury zapomniał umieścić w jej treści informacji świadczącej o tym, że kubki wykonano z polipropylenu. W dalszej części skarżący wyjaśnił, iż brak tej informacji na fakturze skutkował naliczeniem podatku akcyzowego bez zwolnień. Organ podatkowy, bowiem odmówił stronie sprostowania obliczenia podatku i zwrotu z powodu nieprzedstawienia organowi celnemu dokumentu, z którego wynikałoby, że opakowanie wykonano z surowca określonego w par. 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 stycznia 1998 r. w sprawie podatku akcyzowego /Dz.U. nr 2 poz. 3/. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku opakowania z tworzyw sztucznych.
Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, powołując się na art. 233 par. 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej i art. 85 par. 1 Kodeksu celnego. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że Taryfa Celna oparta jest na nazewnictwie i zasadach interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. /załącznik do Dz.U. nr 11 poz. 62 z 7 lutego 1997 r./.
Zgodnie z tymi regulacjami, towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę, co oznacza, że do każdego importowanego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy celnej.
Powołując się na przepis art. 85 par. 1 Kodeksu celnego organ II instancji stwierdził, że należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Taryfa celna nie różnicuje pojemników w zależności od rodzaju tworzywa sztucznego, z którego zostały wykonane. Tym samym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej oraz określenia długu celnego wystarczy ustalenie jedynie tego, iż pojemnik wykonano z tworzywa sztucznego.
Decyzję tę zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka Huhtamaki Van Leer /zmiana nazwy spółki nastąpiła z mocy postanowienia Sądu Rejonowego w B.-B./ wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że wystawca faktury zapomniał umieścić w jej treści informacji o wykonaniu kubków z polipropylenu, lecz w późniejszym czasie złożył stosowne oświadczenie. Skarżący odwołał się również do art. 65 par. 4 pkt 1 i art. 7 par. 1 Kodeksu celnego stwierdzając, iż ze wskazanych przepisów nie wynika, aby brak było podstaw do zmiany zapisów w zgłoszeniu celnym.
Naczelny Sąd Administracyjny - co już na wstępie należy zaznaczyć - skargę Huhtamaki Van Leer Spółka z o.o. oddalił. Rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie były następujące:
Kodeks celny w art. 67 par. 1 stanowi, iż po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny zgłaszający może dokonać jego sprostowania. Z kolei w par. 2 cytowanego przepisu ustawodawca ograniczył stosowanie tej instytucji poprzez wskazanie skutków, jakich nie może sprostowanie spowodować. W przedmiotowej sprawie przepis ten nie ma zastosowania, albowiem spór nie dotyczy ilości, rodzaju i wartości towarów zgłoszonych do odprawy celnej.
Natomiast zgodnie z par. 3 art. 67 sprostowanie zgłoszenia celnego nie może być dokonane, jeżeli organ celny:
1/ poinformował zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji celnej towarów,
2/ stwierdził nieprawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym,
3/ zwolnił towary.
W omawianym stanie faktycznym sprawy zaistniały wszystkie przesłanki wskazane w art. 67 par. 3 Kodeksu celnego.
Regulacja prawna zawarta w art. 67 Kodeksu celnego umożliwia zgłaszającemu sprostowanie zgłoszenia w ściśle określonym czasie. Zgłaszający dokonuje go na właściwym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną, którą w tej sprawie była procedura dopuszczenia do obrotu. Sprostowanie zgłoszenia celnego może, zatem nastąpić w ściśle określonym terminie, który jest nieprzywracalnym terminem materialnoprawnym.
Prawidłowo, zatem organy celne wniosek skarżącej spółki z dnia 9 listopada 1998 r. o wydanie decyzji w przedmiocie zgłoszenia celnego rozpoznały w trybie art. 65 par. 4 pkt 1 Kodeksu celnego, uznając zgłoszenie celne za prawidłowe.
Zgodnie z art. 85 par. 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Takim towarem były kubki wykonane z tworzywa sztucznego. Taryfa celna nie różnicuje pojemników w zależności od rodzaju tworzywa sztucznego, co oznacza, że dla określenia długu celnego wystarczy ustalenie, iż pojemnik wykonano z tworzywa sztucznego.
Zatem stwierdzić należy, że zgłoszenie celne było prawidłowe, a ponadto upłynął termin jego sprostowania, określony w art. 67 Kodeksu celnego.