Uzasadnienie
W dniu 3 sierpnia 2000 r. Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w B.-B. wydał wynik kontroli w stosunku do "S." S.A. w B.-B., w którym określono stratę tytułem podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. w kwocie 9.242.233,06 zł w miejsce straty zadeklarowanej w wysokości 10.956.949,47 zł.
W dniu 11 września 2000 r. kontrolowany podmiot wezwał do usunięcia naruszenia prawa polegającemu na niewłaściwym zastosowaniu prawa materialnego i procesowego.
Powyższy wynik kontroli nie uległ zmianie.
"S." S.A. w B.-B. wniosła skargę na wynik kontroli Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w B.-B. dnia 3 sierpnia 2000 r. (...) zarzucając naruszenie:
- - prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art. 12 ust. 1, ust. 4 pkt 1 art. 15 ust. 1 i 4, art. 16 ust. 1 pkt 28 i pkt 41 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./,
- - prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym na mocy art. 120, art. 121 par. 1, art. 122, art. 124, art. 180 par. 1 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.
W oparciu o powyższe zarzuty domagano się uchylenia w całości zaskarżonego wyniku.
W odpowiedzi na skargę Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie wskazał na nieprawidłowości wskazane w zaskarżonym akcie.
Na rozprawie w dniu w dniu 12 lutego 2002 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę.
Pełnomocnik Inspektora Kontroli Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej.
Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd orzeka między innymi w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżony przez stronę w tej części wynik kontroli nie można zakwalifikować do aktu lub czynności określonych w cytowanym przepisie. Nie należy bowiem zapominać, że na podstawie tych ustaleń Inspektor Kontroli Skarbowej w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej powinien wydać decyzję o określeniu straty.
W wyroku z dnia 3 kwietnia 2001 r. I SA/Ka 101/00 /OSP 2002 z. 2 poz. 13 z glosą L. Etela/ Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że inspektor kontroli skarbowej na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./ jest uprawniony do wydania decyzji dotyczącej straty określonej w przepisie art. 24 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Pogląd ten spotkał się z pozytywną oceną L. Etela w glosie do ww. wyroku /OSP 2002 nr 2 poz. 13 str. 60/. A zatem wykorzystując ewentualne odwołanie od decyzji Inspektora Kontroli, a następnie skargę strona może zagwarantować prawo do skargi skierowanej do NSA. Gdyby nawet potraktować zaskarżony wynik kontroli jako decyzję to i tak należałoby uznać, że nie wyczerpano toku instancji i tego powodu skarga również nie byłaby dopuszczalna /art. 34 ust. 1 i 2 ustawy o NSA/.
Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 grudnia 1998 r. FPS 18/98 /ONSA 1999 Nr 2 poz. 43/. W orzeczeniu tym NSA stwierdził, że wydanie wyniku kontroli skarbowej, wskazującego nieprawidłowości na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./, jest czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, w związku z czym podlega kontroli sądu administracyjnego. A zatem inny wynik wskazujący na nieprawidłowości określone w art. 24 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy nie jest zaskarżony do NSA.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, należało orzec jak w sentencji.