Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2003 r. "A" spółka z o.o. w W. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., dotyczące odmowy zawieszenia postępowania celnego. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku wszczętego z urzędu postępowania w sprawie ustalenia prawidłowej wartości importowanego towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego. Postępowanie dotyczyło towaru sprowadzonego na podstawie zgłoszenia celnego z dnia [...] 2000 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] 2003 r. skarżąca Spółka zwróciła się do organu administracji celnej o zawieszenie prowadzonego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Światową Organizację Celną. Wniosek strony nie został uwzględniony, a organy celne wydały w tej kwestii wymienione wyżej postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania celnego. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 11 lutego 2005 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym został przeprowadzony dowód z akt tego Sądu o sygn. 3/I SA/Ka 2888/03. Z akt tych wynika, że sprawa dotycząca weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego została rozpoznana co do istoty. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uznał zgłoszenie celne z dnia [...] 2000 roku za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym zadeklarowanej wartości celnej. Postępowanie odwoławcze w tej sprawie zostało zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do sądu administracyjnego dnia 11 grudnia 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Przepis art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej PoPPSA, przewiduje umorzenie przez sąd postępowania sądowego, które stało się bezprzedmiotowe. Okolicznością faktyczną, uzasadniającą bezprzedmiotowość postępowania jest zdarzenie zaszłe w toku postępowania, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło w toku rozpoznawania skargi. Zdarzenie to niweczy przy tym zasadność rozpoznania skargi.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania celnego i dotyczyło odmowy zawieszenia tego postępowania. Już po wniesieniu skargi, postępowanie celne zostało zakończone co do istoty, poprzez wydanie decyzji ostatecznej w sprawie. Wobec wydania w sprawie decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie celne, za bezprzedmiotową należy uznać kwestię zasadności odmowy wstrzymania toku prowadzonego postępowania przez organy celne. Skoro bowiem postępowanie zostało już zakończone, bezprzedmiotowa jest kwestia zawieszania toku postępowania mającego prowadzić do wydania decyzji. Poddanie decyzji ostatecznej kontroli sądowej, umożliwia weryfikację prawidłowości rozstrzygnięcia w zakresie wszystkich zarzutów strony, również dotyczących kwestii proceduralnych, zaszłych w toku sprawy.
Mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.