Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 169 par. 4 w związku z art. 169 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Prezes Głównego Urzędu Ceł w W. pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie złożone pismem z dnia 10 sierpnia 2001 r. przez Petera Ch. K.-H. na decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w C. z dnia 24 lipca 2001 r. (...) w przedmiocie objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu samochodu ciężarowego marki IVECO, określenia kwoty wynikającej z długu celnego wraz z należnymi odsetkami.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 86 poz. 960/ opłacie skarbowej podlegają podania /żądania, odwołania, zażalenia/ i załączniki od podań, a stawka tej opłaty wynosi 5 zł od odwołania i 50 groszy od każdego załącznika. W związku z powyższym pismem z dnia 26 września 2001 r. (...) wezwano stronę do uzupełnienia odwołania o brakującą opłatę skarbową, w znakach opłaty skarbowej w kwocie 3,50 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Jednocześnie poinformowano stronę, iż w przypadku nie uzupełnienia odwołania o brakującą opłatę skarbową w wyznaczonym terminie, odwołanie z dnia 10 sierpnia 2001 r. zostanie pozostawione bez rozpatrzenia. Pismo to zostało doręczone pod adresem wskazanym do doręczeń w dniu 1 października 2001 r. Następnie odwołał się do art. 272 Kodeksu celnego, zgodnie z którym organ celny nie podejmuje czynności postępowania, jeżeli strona, która z mocy przepisów prawa ma obowiązek wpłacenia z góry należności tytułem opłat lub kosztów postępowania, tego obowiązku, mimo pisemnego wezwania, nie dopełni w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Końcowe stwierdził, iż strona do dnia wydania decyzji nie uzupełniła odwołania o brakującą opłatę skarbową, a zatem należało orzec o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Peter Ch. zarzucił zaskarżonej decyzji rażące naruszenie prawa. Wskazał przy tym, iż w dniu 10 sierpnia 2001 r. osobiście złożył w Urzędzie Celnym w C. odwołanie wraz załącznikami oraz znakami opłaty skarbowej w kwocie 7 zł, na których funkcjonariusz celny przybił urzędową pieczęć oraz naniósł adnotację o dacie wpływu. Natomiast Dyrektor Urzędu Celnego w C., przesyłając odwołanie do Prezesa Głównego Urzędu Ceł w W., nie wskazał, iż odwołanie zawiera jakiekolwiek braki formalne. Podał też, iż po otrzymaniu wezwania przekazał brakujące znaki opłaty skarbowej za pośrednictwem zaprzyjaźnionego przedsiębiorcy, mimo iż porównanie kwoty brakującej opłaty skarbowej nie odpowiada należnej kwocie tej opłaty od odwołania i 4 załączników /5 zł + 4 x 0,50/.
Ponadto skarżący zaakcentował brak konsekwencji w działaniach organu odwoławczego polegające na wezwaniu do uzupełnienia o opłatę skarbową, a równocześnie informujące o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, co wskazuje, iż odwołanie było rozpatrywane merytorycznie. Wskazał też na istotną sprzeczność polegającą na jednoczesnym wyznaczeniu terminu 7 dni do uzupełnienia braków odwołania i terminu 3 dni do zapoznania się z materiałem dowodowym.
Prezes Głównego Urzędu Ceł w odpowiedzi na skargę przedstawił przebieg postępowania oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wnosząc równocześnie o oddalenie skargi. Dodał przy tym, iż "Mały słownik języka polskiego" /PWN, Warszawa 1997 r./ zawiera definicję pojęcia "załącznik", zgodnie z którą oznacza ono "dowód pisemny, zwykle uzupełniający, załączony do głównego dokumentu". W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, iż do odwołania winny być dołączone znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł od odwołania oraz 6,50 zł od 13 stron załączników, co daje kwotę 11,50 zł Natomiast skarżący dołączył znaki opłaty skarbowej w kwocie 8 zł, a zatem został wezwany do uiszczenia brakującej kwoty wynoszącej 3,50 zł, czego nie uczynił. Podkreślił przy tym, iż w aktach sprawy brak jest potwierdzenia, iż czynność ta została dokonana przez inną osobę.
W tym stanie rzeczy uznał, iż pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia było zasadne. Co do wyznaczenia stronie 3-dniowego terminu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym wskazał, iż w omawianej sprawie prowadzone było postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem Jana G., a firmie K.-H. Peter Ch., jako stronie postępowania celnego, przysługiwało prawo zapoznania się z aktami sprawy oraz prawo wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga okazała się zasadna, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 1 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 86 poz. 960/ w związku z częścią I pkt 1 i 2 Załącznika do tej ustawy p.n. "Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, stawki oraz zwolnienia". Zgodnie z powołanymi uregulowaniami opłacie skarbowej podlegają podania /żądania, odwołania, zażalenia/ i załączniki od podań, a stawka tej opłaty wynosi 5 zł od odwołania i 50 groszy od załącznika do podania. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż opłata skarbowa w kwocie 50 groszy został ustalona od załącznika, co jednoznacznie wynika z zapisu zarówno art. 1 ust. 1 pkt 1a ustawy o opłacie skarbowej, jak z części I pkt 2 Załącznika do tej ustawy.
Nie sposób zatem zaaprobować poprawności podjętego rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji, skoro organ odwoławczy uznał, iż opłatę skarbową w kwocie 50 groszy należy pobrać od każdej strony załączników dołączonych do odwołania, zamiast od każdego załącznika. Niezrozumiała jest przy tym argumentacja Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który w odpowiedzi na skargę odwołuje się do słownikowej definicji pojęcia "załącznik", po czym stwierdza, iż do "odwołania winny być dołączone znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł od odwołania oraz 6,50 zł od 13 stron załączników" /podkreślenie Sądu/.
Należy zatem przypomnieć, iż zgodnie z przytoczoną przez organ odwoławczy definicją pojęcia "załącznik", określenie to oznacza "dowód pisemny, zwykle uzupełniający, załączony do głównego dokumentu" /"Mały słownik języka polskiego", PWN, Warszawa 1997/, a zatem oczywistym jest, iż załącznik to pomocniczy dokument dołączony do głównego dokumentu /tu: odwołania/, przy czym bez znaczenia pozostaje ilość stron. Tak więc należna opłata skarbowa od załącznika zawsze będzie wynosić 50 groszy, analogicznie jak od odwołania zawsze będzie wynosić 5 zł, bez względu na fakt, z ilu stron składać się będą te dokumenty /z 2, czy 50/.
Przenosząc powyższe spostrzeżenia na stan faktyczny rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skoro skarżący uiścił opłatę skarbową w znakach opłaty skarbowej w kwocie 8 zł, a zgodnie z treścią odwołania do odwołania załączone zostały cztery dokumenty tj.: decyzja (...) z dnia 8 listopada 2000 r., odwołanie od powyższej decyzji, decyzja GUC (...) z dnia 11 lipca 2001 r. i decyzja (...) z dnia 24 lipca 2001 r., to należna opłata skarbowa wynosiła 7 zł /5 zł od odwołania i 2 zł od czterech załączników/. W tym stanie rzeczy wezwanie skarżącego do uiszczenia brakującej opłaty skarbowej wyliczonej od 13 stron załączników było bezzasadne.
Tym samym podjęte rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania z uwagi na nie uiszczenie w wyznaczonym terminie brakującej opłaty skarbowej, która jak wyżej wskazano została uiszczona w prawidłowej wysokości, zostało wydane z naruszeniem prawa, na skutek nieprawidłowej interpretacji art. 1 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie prawnym i faktycznym nie mają one żadnego znaczenia, ponieważ skarżący nie przedstawił dowodu potwierdzającego fakt terminowego uiszczenia brakującej opłaty skarbowej, a jednoczesne wyznaczenie przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł terminu 7 dni do uzupełnienia braków odwołania i terminu 3 dni do zapoznania się z materiałem dowodowym było uchybieniem, które nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
Uwzględniając zatem całokształt przedstawionych okoliczności faktycznych i uregulowań prawnych - Sąd działając na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - uchylił zaskarżoną decyzję. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 55 ust. 1 tej ustawy.