Uzasadnienie
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, a to ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 97 § 1 tej ostatniej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżącego wezwano do uzupełnienia braków skargi poprzez podanie spornej kwoty należności celnej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie wraz z pouczeniem o skutkach niezachowania terminu bądź niewykonania nałożonego przez sąd obowiązku odebrała żona skarżącego, potwierdzając ten fakt własnoręcznym podpisem na dowodzie doręczenia w dniu 24 listopada 2003 r.
Skarżący nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę której braków nie uzupełniono. Ponieważ skarżący nie uzupełnił braków, skargę należało w świetle przytoczonych przepisów odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.