Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2003 r. skarżąca I. W. wniosła o ponowne rozpatrzenie możliwości rozłożenia na raty zaległości podatkowych w łącznej kwocie [...] złotych wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił rozłożenia na raty zaległości podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż rozpatrywanie wniosków o rozłożenie zaległości podatkowych na raty podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, iż organowi podatkowemu pozostawiono możliwość dokonania wyboru jednego z dopuszczonych przez ustawę rozwiązań. W niniejszej sprawie zaległość w podatku od towarów i usług powstały na skutek nieuregulowania wykazanych w deklaracjach podatkowych VAT-7 zobowiązań podatkowych, co stanowi naruszenie przez podatniczkę obowiązujących przepisów. Nadto sytuacja finansowa skarżącej w okresie rozpatrywania jej wniosku nie gwarantuje spłaty zadłużenia w ratach, tym bardziej, iż posiada ona jeszcze zobowiązania finansowe wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz banku.
Na mocy art. 115 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sprawę rozpoznano w trybie postępowania mediacyjnego.
Na posiedzeniu mediacyjnym w dniu 25 czerwca 2004 r. strony określiły sposób spłaty zaległości podatkowych poprzez miesięczne regulowanie rat w kwocie [...] złotych. Powyższe ustalenia zostały zawarte w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. O/Z w B. z dnia [...] r. Nr [...], doręczonej podatniczce w dniu [...] 2004 r., w której miesięczne raty określono na kwoty od [...] zł do [...] złotych.
Decyzja ta nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 118 § 2 p.p.s.a. w przypadku, gdy decyzja administracyjna wydana na podstawie ustaleń dokonanych wskutek mediacji nie zostanie zaskarżona sąd umarza postępowanie w sprawie, w której przeprowadzono postępowanie mediacyjne.
Powołany przepis stanowi zatem podstawę do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.
Orzekając o kosztach postępowania Sąd zastosował zasadę zawartą w art. 200 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji.