Uzasadnienie
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik T. R. i A. W. – wspólników Firmy "A" działającej w formie spółki cywilnej – wniósł o uchylenie w całości objętych skargą decyzji Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w C. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględniając skargę w całości, dziewięcioma decyzjami z dnia [...] roku o numerach: [...] i [...] uchylił w całości wszystkie zastrzeżone decyzje oraz utrzymane nimi w mocy decyzje organu I instancji – Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] roku o numerach- [...] i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, celem przeprowadzenia postępowania dowodowego.
Równocześnie, pismem z dnia [...] 2004 roku Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Stanowisko to podtrzymał obecny na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) zwanej dalej w skrócie – p.o p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych (niż wymienione w pkt 1 i 2) przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W sytuacji, gdy na skutek uwzględnienia skargi w całości w terminie określonym w art. 54 § 3 p.o.p.s.a. organ odwoławczy uchylił objęte nimi decyzje ostateczne przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, decyzje te zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Przestał tym samym istnieć przedmiot postępowania sądowego. Zostały zatem spełnione ustawowe przesłanki umorzenia postępowania.
Umorzenie postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 powoływanej ustawy stanowi podstawę zasądzenia od organu który wydał zaskarżony akt na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 200 powołanej ustawy.
W zasądzonej od Dyrektora Izby Skarbowej w K. z tego tytułu kwocie mieszczą się: uiszczony przez skarżących wpis, wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.