Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Izba Skarbowa w K. - Ośrodek Zamiejscowy w B. działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej stwierdziła niedopuszczalność odwołania "A" w Ż. od decyzji Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] roku nr [...] odmawiającej zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy na miesiąc [...] 2001 roku w kwocie [...] zł. oraz ustalającej za [...] 2001 roku kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 30 % zawyżenia kwoty do zwrotu, czyli w kwocie [...] zł., w związku z czym odwołanie to pozostawiła bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu postanowienia przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną:
Odwołanie od decyzji organu I instancji wniesione przez "A" w Ż. w dniu [...] roku podpisał likwidator L. K..
Organ odwoławczy w pierwszej kolejności podjął czynności zmierzające do ustalenia czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało złożone w ustawowym terminie mając przy tym na uwadze że o niedopuszczalności odwołania mogą decydować też przyczyny podmiotowe obejmujące sytuację, gdy odwołanie wnosi jednostka lub osoba nie mająca legitymacji do wniesienia takiego środka.
W sytuacji gdy odwołanie wniosła osoba nieuprawniona, nie mająca umocowania do reprezentowania podmiotu będącego adresatem decyzji organu I instancji organ odwoławczy orzeka w formie postanowienia o niedopuszczalności odwołania w oparciu o przepis art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Dalej wskazano, że zgodnie z art. 135 § 3 Ordynacji podatkowej strona nie będąca osobą fizyczną działa przez swego ustawowego przedstawiciela albo przez właściwy do tego organ.
Z akt sprawy wynika, że L. K. pełnił obowiązki dyrektora "A" Spółka z o.o. w Ż. od dnia [...] 1991 roku do dnia likwidacji "A" to jest do dnia [...] 2001 r. Wtedy został powołany na stanowisko prezesa "A" Spółka z o.o. z Ż. - to jest spółki powstałej na bazie zlikwidowanego "A" w Ż..
Proces likwidacji tego podmiotu rozpoczął się z dniem [...] 2001 roku, gdyż w tym dniu Rada Miejska w Ż. podjęła uchwałę w sprawie likwidacji "A" celem zawiązania jednoosobowej spółki gminy Ż. jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Czynności związane z likwidacją zostały powierzone Dyrektorowi "A" w Ż..
Czynności te pełnił L. K. do dnia [...] 2001 roku, co wynika z uchwały Rady Miejskiej w Ż. nr [...] z dnia [...] 2001 roku w sprawie zawiązania jednoosobowej spółki gminy Ż. pod nazwą "A" Spółka z o.o.
W myśl tej uchwały wykonanie czynności w sprawie zawiązania jednoosobowej spółki gminy po zlikwidowanym "A" powierzone zostały Zarządowi Miasta Ż..
W tym stanie rzeczy uznano, że skoro w dniu podpisania odwołania L. K. nie był już likwidatorem "A", to odwołanie to zostało podpisane przez osobę nieuprawnioną.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Miasto Ż. reprezentowane przez Zarząd Miasta wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając;
1) nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności (art. 187 § 1 i 180 § 1 Ordynacji podatkowej) przez nie ustalenie terminu prawnego i faktycznego zakończenia procesu likwidacji "A" w Ż. i ustania funkcji likwidatora a także pozostawienie poza sferą ocen treści uchwały Rady Miejskiej w Ż. z dnia [...] 2002 roku w sprawie zakończenia procedury likwidacji zakładu budżetowego - "A" w Ż..
2) prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i zasady zaufania oraz czynnego udziału stron poprzez zaniechanie jakichkolwiek działań, w tym przez niewezwanie strony do złożenia wyjaśnień w celu ustalenia prawidłowej reprezentacji odwołującego się podatnika.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono stan faktyczny wskazując na popełnione przez organy podatkowe uchybienia.
Przede wszystkim zaś wskazano na to, że organ odwoławczy nie powiadomił Zarządu Miasta o poczynionych ustaleniach i nie wezwał do złożenia wyjaśnień co do tego czy likwidator "A" posiada umocowania w zakresie podpisywania środków odwoławczych a przede wszystkim pominął fakt istnienia uchwały z dnia [...] 2002 roku w sprawie zakończenia procedury likwidacji zakładu budżetowego.
Uchwała ta zakończyła proces likwidacji jednostki i zatwierdzając sprawozdanie likwidatora i bilans zamknięcia, pozbawiła likwidatora podstaw do dalszych działań.
Tym samym musi być oczywiste, że przed jej podjęciem likwidator był uprawniony i zobowiązany do podejmowania wszystkich czynności w imieniu "A" w likwidacji.
Końcowo wskazano na niekonsekwencję organów podatkowych, które prowadząc kontrole uzupełniającą w celu potwierdzenia braku legitymacji likwidatora do wniesienia odwołania dokonywały jej na terenie "A" Sp. z o.o. który był i nie jest stroną postępowania, skoro po dniu [...] 2002 roku prawa i obowiązki podatkowe po zlikwidowanym "A" przeszły na Miasto Ż. a mimo to Zarząd Miasta nie został wezwany do udziału w sprawie.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
W odrębnym piśmie procesowym z dnia [...] 2004 roku organ odwoławczy podniósł, że w dniu wnoszenia odwołania "A" jako podmiot gospodarczy nie istniał, gdyż utracił swój byt prawny w dniu 31 grudnia 2003 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
skarga okazała się zasadna albowiem strona skarżąca wykazała, iż postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonego postanowienia dotknięte zostało uchybieniami proceduralnymi, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ramach dokonywania wstępnej kontroli dopuszczalności odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] roku nr [...] w trybie przewidzianym w art. 228 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa nie miała wątpliwości co do tego, że stroną postępowania w sprawie jest "A" w Ż., do którego decyzja organu I instancji była adresowana, uznała jedynie że odwołanie podpisała osoba, która nie była upoważniona do reprezentowania strony.
W takiej sytuacji procesowej organ odwoławczy winien był uznać, że odwołanie jest dotknięte brakiem formalnym który uniemożliwia odwołaniu - które jest podaniem w rozumieniu art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej - nadanie dalszego biegu. W konsekwencji zaś winien postąpić zgodnie z trybem określonym tym przepisem, czyli wezwać wnoszącego do usunięcia tego braku pod rygorem skutków procesowych w przepisie tym określonych.
Uchybienie temu przepisowi zrodziło dalsze procesowe konsekwencje. Doprowadziło bowiem do niewyjaśnienia w sposób jednoznaczny wszystkich okoliczności związanych z procesem likwidacji jednostki budżetowej Miasta Ż.. W szczególności zaś poza sferą rozważań organu odwoławczego pozostała treść uchwały Rady Miejskiej w Ż. z dnia [...] 2002 roku z której wynikało, iż proces likwidacji "A" zakończył się z dniem podjęcia rzeczonej uchwały. Wyjaśnienia zatem wymagało, czy - jak twierdzi strona skarżąca - do tego dnia L. K. był upoważniony do reprezentowania "A" w likwidacji, a tym samym czy jego podpis na odwołaniu z dnia [...] 2002 roku był podpisem osoby uprawnionej do reprezentowania tego podmiotu.
Wyjaśnienia wymagała też dalsza kwestia. Skoro - jak twierdzi organ odwoławczy w piśmie procesowym z dnia [...] 2004 roku - że dnia [...] 2001 roku "A" w Ż. utracił byt prawny, to w konsekwencji regulacji zawartej w art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 26 listopada 1998 roku o finansach publicznych (Dz. U. nr 155 poz. 1044 ze zm.) stroną postępowania winno być Miasto Ż. ze wszystkimi tego - również proceduralnymi - konsekwencjami.
Tymczasem decyzje organu I instancji doręczono "A" w Ż. i ten podmiot wniósł odwołanie.
Reasumując, stwierdzić trzeba, że trafnie skarga podnosi zarzut naruszenia art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej.
Dlatego, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.
Orzekanie w trybie art. 152 Ordynacji podatkowej nie dotyczy tego rodzaju aktów jak postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, dlatego Sąd pominął rozstrzygnięcie w tym przedmiocie.