Uzasadnienie
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie ustawy reformujące sądownictwo administracyjne, a to ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Zgodnie z art. 97 § 1 tej ostatniej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak np. odwołanie, przewidziany w ustawie.
Skarżąca w skardze wskazała decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. jak akt, którego dotyczyła jej skarga. Na podstawie art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji tego organu przysługiwało jej prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej. Wobec czego Sąd wezwał skarżącą do wskazania, czy i który organ II instancji wydał oraz kiedy decyzję w postępowaniu odwoławczym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skarżąca odebrała 13 marca 2004 r. Nie udzieliła na nie odpowiedzi. Zatem Sąd przyjął, iż skargę wniosła od decyzji organu I instancji, bez wyczerpania toku instancji. Dlatego jako przedwczesną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucono.