Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. Zakład Produkcyjno – Usługowo – Handlowy "A" M. W., M. G. Spółka Jawna w T. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. nr [...], którą odmówiono spółce dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za II kwartał 2003r. w kwocie [...] zł.
Pełnomocnik strony skarżącej zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu organu podatkowego II instancji naruszenie prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, iż ulga określona w przepisie art. 14 a ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. – o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym przysługuje tylko zakładom pracy chronionej, które rozliczają podatek od towarów i usług w okresach miesięcznych. Wniósł ponadto o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów procesu "zgodnie ze złożonym na rozprawie spisem kosztów".
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie w dniu 23 listopada 2004r., pełnomocnik organu odwoławczego złożył do akt odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w K. na skargę z dnia [...]r. oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z tej samej daty, którą organ uwzględnił w całości skargę Spółki Jawnej "A" M. W., M. G. i, uchylając własną decyzję, będącą przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł tym samym o umorzenie postępowania sądowego, do którego to wniosku przychylił się pełnomocnik strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż mimo że skarga wniesiona została pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), to jednak podlegała rozpoznaniu w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka konsekwencja wynika bowiem z przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przystępując do wskazania motywów, którymi kierował się Sąd w wydaniu swego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy na treść przepisu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego II instancji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym.
Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o kosztach oparte zostało na art. 201 § 1 w związku z art. 200 i 205 § 2 cytowanej ustawy.