Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący S. P., wniósł skargę na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w B. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r.
W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), decyzją z dnia [...] r., nr [...], uwzględnił w całości skargę skarżącego, uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W piśmie z dnia [...] r. skarżąca, powołując się na w.w. decyzję z dnia [...] r., nr [...], wniosła o umorzenie postępowania i zasądzenie od organu odwoławczego na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Skarga skarżącej została złożona do Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 24 stycznia 2003 r., kiedy obowiązywał przepis art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) o treści: "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy".
Należy jednak zauważyć, że wyżej cytowana ustawa straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 97 § 1 w.w. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) utworzony został dla obszaru województwa śląskiego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Przepis art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje, że "organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy". Należy uznać, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. spełnił przesłanki z ostatnio wymienionego przepisu, wydając swoją decyzję z dnia [...] r., nr [...], w której uwzględnił w całości skargę skarżącej, uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Wypada jednocześnie zauważyć, że według art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Kierując się wymienionymi okolicznościami faktycznymi i prawnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W punkcie drugim postanowienia sąd zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 352 zł, ponieważ w myśl art. 201 § 1 w.w. ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.