Uzasadnienie
W dniu [...] r. Pierwszy Urząd Skarbowy w G. wydał następujące decyzje w stosunku do spółki -A" Spółka z o.o. w G.:
- - nr [...], określającą za miesiąc [...] 2001 r. nadwyżkę podatku należnego nad zaliczonym do wpłaty w kwocie [...] zł, zaległość podatkową w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. i odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł.,
- - nr [...] ustalającą za [...] 2001 r. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.,
- - nr [...] określającą za [...] 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł., do przeniesienia na następny miesiąc,
- - nr [...] ustalającą za [...] 2001 r. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.,
- - nr [...] określającą za [...] 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do wpłaty w kwocie [...] zł., zaległość podatkową w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. i odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł.,
- - nr [...] określającą za [...] 2001 r. nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty w kwocie [...] zł., zaległość podatkową w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł. i odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł.
Powyższe decyzje przesłano pełnomocnikowi podatnika K. Z., która otrzymała je w dniu [...] 2002 r. (potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W decyzjach zawarte ujęto pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania, w tym jego terminie, formie i trybie. Podatnik skierował listem poleconym odwołanie, odnoszące się do wszystkich w/w decyzji, datowane na dzień [...] r. Odwołanie wysłano w dniu [...] 2002 r., co potwierdza pieczęć pocztowa odciśnięta na dołączonej do akt sprawy kopercie.
Wobec powyższego Izba Skarbowa w K. wydała w dniu [...]r. postanowienie (nr [...]), w którym stwierdziła, iż odwołanie spółki od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego w G., wydanych w dniu [...] r., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu postanowienia podkreślono, że pełnomocnik spółki otrzymał decyzje organu pierwszej instancji w dniu [...] r., w dniu [...] upłynął termin do wniesienia odwołań na powyższe decyzje, natomiast odwołanie zostało wysłane przez spółkę w dniu [...] 2002 r., a zatem po terminie.
W skardze skierowanej przez spółkę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, strona skarżąca zakwestionowała decyzje wydane przez organ pierwszej instancji w dniu [...] r. W uzasadnieniu skargi przeprowadziła polemikę ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, natomiast zupełnie nie odniosła się do postanowienia organu odwoławczego z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa zwróciła uwagę, iż skarżący nie formułuje żadnych zarzutów dotyczących jej postanowienia, natomiast powtarza zarzuty merytoryczne sformułowane w piśmie odwoławczym. Organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia oraz wniósł o oddalenie skargi.
Podczas rozprawy pełnomocnik strony skarżącej wyraźnie oświadczył, iż skarga odnosi się do wydanych przez Pierwszy Urząd Skarbowy w G. decyzji, natomiast nie dotyczy postanowienia organu odwoławczego stwierdzającego, iż odwołanie od rozstrzygnięć organu pierwszej instancji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została przez stronę złożona w Biurze Podawczym Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gliwicach w dniu 19 marca 2003 roku, kiedy obowiązywała ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.).
Należy jednak zauważyć, że cytowana wyżej ustawa straciła moc z dniem 1 stycznia 2004 roku, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm. w Dz.U. z 2002 roku, nr 240, poz. 2052). W myśl art. 85 ostatnio cytowanej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 roku utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652), dla obszaru Województwa Śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej na zasadzie zgodności z prawem. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego jest oparte na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie (w tym wypadku złożenia skargi) legitymowanego podmiotu, z zastrzeżeniem spełnienia określonych ustawą warunków. Warunkiem tym jest m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia służących stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Takie samo rozwiązanie przewidywała również wymieniona wyżej ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązująca do 31 grudnia 2003 r., (art. 34). Bezsporna jest okoliczność, iż strona wniosła odwołanie do Izby Skarbowej w K., od decyzji wydanych przez Pierwszy Urząd Skarbowy w G., z uchybieniem terminu, wskutek czego nie zostało ono rozpatrzone.
Tym samym nie został spełniony, określony we wskazanym wyżej przepisie, warunek uprzedniego wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, przysługujących mu w postępowaniu przed organem administracyjnym.
W świetle postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę z powodu niedopuszczalności jej wniesienia. Jedną z przesłanek takiej niedopuszczalności jest sytuacja, gdy skarżący wniesie skargę do sądu administracyjnego, mimo niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracyjnym.
W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.