Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Kielcach w sprawie niniejszej oddalił skargi I. I. P. Sp. z o.o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. od nr [...]do nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W dniu 19 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy - doradca podatkowy P. Z. złożył w WSA w Kielcach opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wnosząc o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 6090,00zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości 1400,70zł, oświadczając, iż wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a wyznaczony doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych(...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011r Nr 31, poz. 153) powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwoty wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie z § 4 ust. 2 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 75% tej kwoty, w obu przypadkach, nie mniej niż 120zł.
W przedmiotowej sprawie doradca podatkowy został ustanowiony przed wydaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 czerwca 2011r. oddalającego skargi, czyli brał udział w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Ponadto w związku z tym, że wartość przedmiotu sprawy wynosi 194 363,00zł, a kwota wynagrodzenia określona w ust. 1 § 3 rozporządzenia została określona na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b, e, f, wynagrodzenie wynosi 12 180,00zł.
Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi 50% kwoty wynagrodzenia, tj. 6090zł.
Pełnomocnik ustanowiony w sprawie z urzędu sporządził, doręczył stronie skarżącej oraz przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 4 ust. 2 rozporządzenia, w opinii tej zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że wyżej wymienione koszty w całości nie zostały opłacone.
Tak ustalone wynagrodzenie zostało podwyższone o 23% podatku VAT. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.