Uzasadnienie
W dniu 5 marca 2008r. M. C. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych złożył na urzędowym formularzu PPF do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z informacji zawartych w złożonym wniosku wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Według oświadczenia skarżący i jego żona nie posiadają żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Skarżący i jego żona utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 1288zł miesięcznie.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny.
Przyznanie prawa pomocy w całości, którego domaga się skarżący ma charakter wyjątkowy i jest stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem - przykładowo do takich osób można zaliczyć osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia.
Oceniając sytuację skarżącego przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż nie zachodzą okoliczności, które dawałyby podstawę do przyznania prawa pomocy w całości o co się ubiega.
Wprawdzie skarżący i jego żona nie posiadają żadnego majątku, to jednak należy podkreślić, że uzyskują stały miesięczny dochód w łącznej wysokości 1288zł.
Dlatego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych tj. w kwocie powyżej 100zł oraz ustanowienie radcy prawnego jest adekwatne do przedstawionej sytuacji finansowej skarżącego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).