Uzasadnienie
Agencja Celna K. –S. J. G., A. P. Sp. jawna w likwidacji wraz ze skargą z dnia 4 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W dniu 12 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął przed wszczęciem postępowania sporządzony na urzędowym formularzu PPPr wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji o przedmiocie zaskarżenia zawartych we wniosku wynikało, że wnioskodawca zamierza skarżyć postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. znak: [...] Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach postanowieniem z dnia 29 stycznia 2010r. sygn. akt. ISO/Ke 3/2010 zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w sprawie z skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...]. znak: [...]Skarżąca nie wniosła na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd.
Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
W tych okolicznościach ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony wraz ze skargą z dnia 4 stycznia 2010r. jest bezprzedmiotowy, nie jest bowiem możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca mogłaby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagała się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. W przedmiotowej sprawie nie mamy jednak do czynienia z żadną z w/w przesłanek.
Wobec powyższego, na podstawie art. 239 pkt 4, art. 258 § 1 i § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3, § 2, cyt. ustawy, postanowiono jak sentencji.