Uzasadnienie
Decyzją z dnia z dnia [...] znak: PD2-4117-74/06 Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi została doręczona podatniczce I. S. w dniu 6 listopada 2006 r., co wynika z potwierdzenia odbioru.
Na decyzję tą w dniu 4 grudnia 2006 r. I. S. złożyła osobiście skargę w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W dniu 8 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przekazał Dyrektorowi Izby Skarbowej mylnie skierowaną skargę podatniczki.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skuteczne wniesienie skargi wymaga zatem, by w ustawowym terminie trzydziestu dni została ona nadana do właściwego organu. W razie zaś błędnego skierowania go do innego organu lub sądu, o zachowaniu terminu decyduje data nadania skargi przez ten organ lub sąd.
Skarżąca w ustawowym terminie do wniesienia skargi wniosła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kielcach, nie zaś do Dyrektora Izby Skarbowej, jak wynikało to z pouczenia zawartego w decyzji. WSA w Kielcach w dniu 8 grudnia 2006 r. przekazał skargę do organu. Przekazanie to nastąpiło już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 6 grudnia 2006 r. Nie mogło zatem wywołać skutków prawnych, bowiem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym, skoro skarga ta złożona została z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.