Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi E.K. i A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.z dnia [...] znak: [...]w przedmiocie odmowy uznania zarzutów za uzasadnione A. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. A. W. nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 8 lutego 2012r. Sąd przesłał jej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
A. W. w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego.
W złożonym wniosku A. W. oświadcza, że pozostaje w gospodarstwie domowym z dziesięcioletnim synem, wraz z którym utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu alimentów w wysokości 500zł miesięcznie. A. W. oświadcza, że jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Jako posiadany majątek wykazuje 7% udział w mieszkaniu wielkości 30m² oraz 7% udział w lokalu użytkowym wielkości 95m². W uzasadnieniu wniosku wskazuje, że lokal znajduje się w najmniej atrakcyjnym miejscu w podwórku w oficynie i trudno go wynająć, nie jest wynajęty od dłuższego czasu.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
W niniejszej sprawie A.W. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie radcy prawnego.
Mając na względzie okoliczności przedstawione przez A. W. przede wszystkim jej sytuację rodzinną i finansową należało stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.