Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] 2013 r. nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie z odwołania K. i W. W. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości [...] zł.
Organ wskazał, że zawiesił postępowanie na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Za zagadnienie wstępne uznał toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania ze skargi kasacyjnej wniesionej przez Ministra Finansów od wyroku WSA w Kielcach z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 390/12 oraz z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego: "Czy przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy?".
Na wskazane postanowienie K. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, zarzucając naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez zaniechanie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że w sprawie zachodzą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postepowania. Wniosła o uchylenie w całości skarżonego aktu i poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] 2013 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] 2014 r. Dyrektor Izby Sklarbowej w K. poinformował, że uchwałą o sygn. akt II FPS 8/13 z dnia 17 lutego 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał przedstawione wyżej zagadnienie prawne. Wobec tego postanowieniem z dnia [...] 2014 r. (doręczonym stronie w dniu [...] 2014 r.) organ z urzędu podjął zawieszone postepowanie i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 - j.t.), dalej jako “ustawa p.p.s.a." wniósł o rozważenie przez Sąd możliwości umorzenia postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] 2013 r. zawieszające postępowanie w sprawie z odwołania K. i W. W. od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
W toku postępowania sądowego - po wniesieniu skargi, a przed jej rozpoznaniem, Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] 2014 r. podjął zawieszone postępowanie, o czym powiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wobec tego z obiegu prawnego został wyeliminowany akt administracyjny będący przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. W takim przypadku zachodzi okoliczność o której mowa w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., a mianowicie postępowanie przed sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Faktycznie sąd administracyjny kontroluje postanowienia/decyzje organów administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem w momencie wydawania tych orzeczeń, jednakże nie można oceniać merytorycznie zarzutów skargi, kiedy w momencie orzekania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zaistniała sytuacja, że nie ma w obiegu prawnym aktu administracyjnego, będącego przedmiotem kontroli Sądu.
W sytuacji bowiem, kiedy w wyniku merytorycznej oceny zarzutów skargi, zaistniała by podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia, jakiej treści miałoby być uzasadnienie co do dalszego postępowania, kiedy w obiegu prawnym nie ma aktu administracyjnego. Kontrola merytoryczna Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżonego postanowienia byłaby bowiem zbędna z uwagi, że wyrok odnoszący się do nieistniejącego aktu nie wywiera żadnych skutków prawnych i byłoby to orzekanie praktycznie pozbawione racjonalności.
Dlatego też adekwatnym do takiej sytuacji rozstrzygnięciem jest postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. W przypadku tak podjętego rozstrzygnięcia, stronie skarżącej nie należy się zwrot kosztów postępowania. Wniosek taki wyprowadzić należy z analizy przepisów art. 201 § 1 i 2 oraz art. 232 ustawy p.p.s.a.