Uzasadnienie
Sygn. akii SA/Ke.122/06
W wyniku rozpatrzenia odwołania F. J. od decyzji Wójta Gminy z [...] numer [...] zmieniającą decyzję numer [...] z [...] w- sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005r,
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] numer [...] umorzyło postępowanie odwoławcze powołując jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia art. 233 § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm./.
W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w/w decyzja z [...] numer [...] została wydana dla A. i E. B. Pani F. J. zaś złożyła, według daty stempla pocztowego, odwołanie w dniu 14 listopada 2005r. od decyzji numer [...], gdyż jak napisała nie zgadza się z opinią biegłego.
W odpowiedzi na żądanie uzupełnienia materiału dowodowego organ I instancji wyjaśnił m.in., że decyzja z [...] numer [...] została doręczona F. J. w dniu 2 listopada 2005r. za potwierdzeniem odbioru.
Jednakże Kolegium zauważyło, że potwierdzenie odbioru dotyczyło decyzji o numerze [...].
Pismem z 19 stycznia 2006r. Kolegium zwróciło się o uzupełnienie odwołania poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego odwołującej się przez A. i E. B. do działania i występowania w ich imieniu w toczącym się postępowaniu. Bowiem w myśl art. 133 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoby trzecie, o których mowa w art. 110-117a tej ustawy, które z uwagi na swój interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu się odnosi lub której interesu prawnego działanie tego organu dotyczy.
Na podstawie art. 150 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa organ uznał, że pismo to zostało doręczone wobec dwukrotnego jego awizowania, a doręczenie nastąpiło w dniu 6 lutego 2006r.
Podkreślono, że przy rozpoznawaniu sprawy nie można było pominąć badania legitymacji procesowej odwołującej się do występowania w sprawie. W decyzji organu I instancji jako strony podani byli A. i E. B., a 1 2 decyzję otrzymała F. J. Przywołano wyrok WSA z 3 czerwca 2004r. sygn. akt III SA 226/03, który pozwolił organowi na stwierdzenie, że fakt doręczenia danej osobie decyzji skierowanej do innej osoby nie czyni z niej automatycznie strony postępowania. Decydujące bowiem znaczenie mają przepisy prawa materialnego pozwalające zakwalifikować interes danej osoby jako " interes prawny".
Z uwagi więc na to, że wnosząca odwołanie nie była stroną postępowania w rozumieniu art. 133 ustawy Ordynacja podatkowa należało umorzyć postępowanie odwoławcze.
I na to rozstrzygnięcie została wniesiona przez F. J. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, w której zarzucono, że organ nie słusznie umorzył postępowanie odwoławcze, ponieważ na mocy art. 133 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa skarżąca jest stroną postępowania, gdyż ma w nim interes prawny.
Na potwierdzenie tych zarzutów skarżąca powołała się na stwierdzenie, że spadek po zmarłych A. i E. B. nabyli: F. J., A. B., M. M. J., J. B., J. K. B., T. M. W., co stwierdził 31 stycznia 2000?r. Sąd Rejonowy w J. Jak można wywnioskować ze skargi 4 listopada 2004r. Sąd Rejonowy w W. Wydział Cywilny uznał, że spadek nabyli L. B. E. U., J.J. B. Tyle osób do 0,50 ha, a w budynku mieszka /imię nieczytelne/ J., nie płaci za nic. Pozostali się nie interesują i także nie płacą.
Skarżąca podkreślając, że mieszka w W., jest samotna, nie ma żadnych dochodów oprócz niedużej emerytury, wniosła o umorzenie przez Kolegium kwoty [...] za 2005rok. Podała, że za 2006 rok płaci z podwyższeniem normalnie.
W udzielonej odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło, nie znajdując warunków do uwzględnienia skargi w całości, o rozpatrzenie sprawy przez Sąd.
Stwierdzono, że dopiero w skardze podniesione zostały okoliczności, które nie były znane organowi w trakcie prowadzonego postępowania i których organ nie mógł ustalić z uwagi na nie podejmowanie pism przez skarżącą. Natomiast organ podatkowy pierwszej instancji w piśmie przesyłającym akta nie ustosunkował się do treści odwołania skarżącej.
F. J. dopiero w skardze podała, że A. i E. B. byli jej rodzicami i jest jednym z jej spadkobierców, posiadając tym samym legitymację strony postępowania. Informacje te nie zostały przekazane w czasie trwania postępowania odwoławczego, a ich brak spowodował podjęcie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
2 3
Zauważono, że decyzja podatkowa organu I instancji dotknięta jest wadą, która skutkowałaby jej uchyleniem, a Kolegium bezpośrednio po rozstrzygnięciu skargi przez Sąd rozpatrzy odwołanie skarżącej. Natomiast odrębnym postępowaniem zostanie objęta skarga strony w części dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr. 153 poz.12697 sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tak więc wyeliminować z obrotu prawnego można decyzję jedynie wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego /art. 145 § 1 pkt 1) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Zaskarżona decyzja wydana została z powołaniem art. 233 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa dającym organowi podstawę prawną do umorzenia postępowania odwoławczego w przypadku, gdy zachodzi jego bezprzedmiotowość, a więc i w sytuacji, gdy strona wnosząca odwołanie nie jest stroną postępowania.
Jednakże w niniejszej sprawie ustalenie kwestii, czy wnosząca odwołanie F. J. jest stroną nastąpiło z naruszeniem przepisu prawa procesowego tj. art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa, mającym odpowiednie zastosowanie w związku z art. 235 tej ustawy, zwłaszcza w zakresie obowiązku ciążącego na organie zebrania całego, niezbędnego materiału dowodowego i ustalenia mających znaczenie w sprawie okoliczności. Naruszenie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Jak wynika z akt sprawy decyzja Wójta Gminy z [..]. numer [...] zmieniająca decyzję z [...] numer [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2005 rok wydana została na małżonków A. B. i E. B., lecz, jak przyjmują organy, doręczona skarżącej.
W dniu 14 listopada 2005r. F. J. składa odwołanie, jak to w piśmie określa, od decyzji numer [...] z [...] / najprawdopodobniej mylnie odczytana przez skarżącą data zapisana: [...], a dotycząca decyzji zmienianej/.
3 4
Organ I instancji przekazując odwołanie z aktami sprawy zajął stanowisko podając, że przesyła odwołanie Pani J. F. z pozycji B. E. i A. zamieszkałej W. ul. S. z dnia [...] od decyzji w sprawie zmiany wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005r.
Zaś pismem z dnia 3 stycznia 2006r. organ odwoławczy zwrócił się do
Urzędu Gminy o udokumentowanie daty doręczenia decyzji o numerach: [...], [...], [...], [...], a w odpowiedzi z dnia 9 stycznia 2006r. stwierdzono m.in., że decyzja [...] z dnia [...] została odebrana, przez skarżącą w dniu 2 listopada:2005r.
Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach stwierdziło, że potwierdzenie odbioru dotyczyło decyzji o numerze [...] skierowanej do F. J. Potwierdzenie to, z datą odbioru 2 listopada 2005r. znajduje się w aktach sprawy i jest dołączone do decyzji numer [...]. Natomiast nie można stwierdzić, czego dotyczyła decyzja [...], gdyż w aktach sprawy jej brak.
Należy przyznać, że utrudnieniem w sprawie jest wielość wydawanych kolejnych decyzji zmieniających. Akta sprawy nie zawierają potwierdzeń odbioru poszczególnych decyzji, a jeśli zawierają, to dotyczące innych rozstrzygnięć.
Nie zwalniało to jednak organu odwoławczego z obowiązku dokonania stosownych ustaleń z organem I instancji. Kolegium nie zwróciło się z zapytaniem, dlaczego nadesłane odwołanie dotyczy decyzji dla F. J. "... z poz. B. E.i A.".
Nie uwzględniono także dokumentu znajdującego się w aktach sprawy tj. karty nieruchomości / k-3 akt administracyjnych/ i nie wyjaśniono, jeśli były wątpliwości, zapisków i dopisków jak: nad " B. E. s.J." widnieje "zmarł", nad "... i A. c. J." - "zmarła", powyżej na marginesie zapis " Wysłać do W.", poniżej rubryki z nazwiskami zmarłych właścicieli - "F. J.".
Tak więc w świetle powyżej opisanego przebiegu sprawy jak i zawartości akt administracyjnych, zwrócenie się do skarżącej o uzupełnienie odwołania poprzez nadesłanie pełnomocnictw udzielonych przez A. i E. B. nie można w żadnym razie uznać za sposób wyjaśnienia i ustalenia, kto jest stroną toczącego się postępowania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c) w/cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.