Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi H.K. reprezentowanego przez adwokata z urzędu M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych skargę oddalił.
Pismem z 30 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego adwokat M.K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, która została przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalona.
W złożonej skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego w drodze prawa pomocy według norm przypisanych oświadczając o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego w całości ani w części.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynagrodzenie adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Niniejsza sprawa dotyczy odmowy umorzenia zaległości podatkowych. W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 480 zł. W pierwszej instancji strona była reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, następnie pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną. Zatem kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych przepisów § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wyniosła 240 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 55,20 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie.
Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, pełnomocnik zawarł w złożonym wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego w drodze prawa pomocy według norm przypisanych oświadczenie, o nieopłaceniu kosztów zastępstwa procesowego w całości ani w części.
Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 295,20 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy p.p.s.a.