Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia [...] znak: [...] oraz znak: [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołań od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] określającej B. Sp. z o.o. w S. N. (po zmianie nazwy A. Sp. z o.o. w S. N.) podatek dochodowy od osób prawnych za 2003r. oraz [..] z dnia [...] określającej B. Sp. z o.o. w S. N. stratę za okres od 1 stycznia 2001 do 31 grudnia 2001.
W uzasadnieniu zaskarżonych postanowień organ wyjaśnił, że powołane decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zostały doręczone Spółce w dniu 28 grudnia 2006r. W dniu 18 stycznia 2007r. Spółka wniosła od tych decyzji odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej. Jednocześnie Spółka złożyła wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań.
Uzasadniając wnioski Spółka podniosła, że nie dochowanie terminu do wniesienia odwołań było przez nią niezawinione, i nastąpiło z przyczyn niezależnych, spowodowanych nagłą chorobą osoby świadczącej obsługę prawną Spółki w okresie od 6 do 12 stycznia 2007r. Zaś skompilowany charakter sprawy nie pozwolił na wyręczenie się inną osobą. Wnioski zostały uzupełnione pismami z dnia 31 stycznia 2007r. Do pism załączono kserokopię karty informacyjnej z pobytu radcy prawnego w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym w K. w dniu 6 stycznia 2007r.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że przedmiotowe decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zostały doręczone stronie w dniu 28.12.2006r., zatem termin do wniesienia odwołań upłynął w dniu 11 stycznia 2007r. W terminie tym Spółka nie złożyła odwołań, zostały one zaś doręczone osobiście w dniu 18 stycznia 2007r., tj. 7 dni po terminie ustawowym.
W ocenie organu wnioski nie zasługują na uwzględnienie. Powołując się na treść art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) wyjaśnił, że Spółka nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Organ nie uznał bowiem, by jednodniowy pobyt w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym w K. w dniu 6 stycznia 2007r., oraz oświadczenie Spółki o chorobie radcy prawnego w dniach 6-12 stycznia 2007r., nie poświadczone zwolnieniem lekarskim, stanowiły przeszkody, uniemożliwiające Spółce zastosowanie się do zawartych w decyzjach pouczeń i złożeniu odwołań w terminie. Powołanie się strony na brak możliwości konsultacji z radcą prawnym nie stanowi wystarczającej przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Do skutecznego wniesienia odwołania nie jest prawem wymagane uczestnictwo radcy prawnego. B. Spółka z o. o. jest przedsiębiorstwem o dużym potencjale ludzkim, a zarówno wioski o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań jak i odwołania podpisał nie radca prawny lecz prezes i członek zarządu.
Organ wskazał również, że Spółka nie wykazała w sposób jednoznaczny, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołań, bowiem na okoliczność choroby radcy prawnego w dniach 6-12 stycznia 2007r., nie przedłożono zwolnienia lekarskiego.
Na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła B. Sp. z o.o. w S. N.. Wniosła o uchylenie postanowień i przywrócenie terminu do wniesienia odwołań od decyzji organu I instancji. Postanowieniom zarzuciła naruszenie art. 163 §2 ustawy Ordynacja podatkowa.
W uzasadnieniu skarg Spółka wyjaśniła, że radca prawny chorował do dnia 12 stycznia 2007 r., zatem początek siedmiodniowego terminu do złożenia wniosków o przywrócenie terminu zaczął biec w dniu 13 stycznia 2007 r. Składając wnioski w dniu 18 stycznia 2007 r. Spółka uczyniła to w terminie.
Skarżąca wskazała, że brak swojej winy w uchybieniu terminu należy uprawdopodobnić. Zatem żądanie od spółki, na dowód braku winy w uchybieniu terminu, złożenia zaświadczenia lekarskiego jest naruszeniem przepisu określającego przesłanki do przywrócenia terminu. Ponadto wydania takiego zaświadczenia radca prawny się nie domagał, ponieważ w skarżącej Spółce zatrudniony jest na podstawie umowy zlecenia. W przypadku nieobecności nie musi jej udowadniać zwolnieniem lekarskim.
W skargach zawarto również wyjaśnienie, że pomimo, że odwołania zostały podpisane przez członków zarządu, zostały one sporządzone przez radcę prawnego.
Mając na względzie powyższe argumenty, w ocenie skarżącej wykazała ona, że bez własnej winy nie była w stanie w przewidzianym ustawowo terminie wnieść odwołań.
W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w postanowieniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr.153 poz.1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tak więc wyeliminować z obrotu prawnego można rozstrzygnięcie organu jedynie wówczas, gdy narusza ono prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego /art.145 § 1 pkt 1) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
W niniejszej sprawie skargi na uwzględnienie nie zasługują.
W oparciu o mający w sprawie kluczowe znaczenie przepis art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.) organ może przywrócić na wniosek strony uchybiony termin, także do wniesienia odwołania, jeżeli strona uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.
Zatem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu dla dokonania czynności procesowej winno uprawdopodobnić okoliczności wskazujące brak winy w uchybieniu terminu.
Biorąc pod uwagę uzasadnienie wniosków należy zauważyć, że skarżąca nie wykazała, iż w niniejszej sprawie wystąpiła jedna z przesłanek przywrócenia terminu tj. uprawdopodobnienie braku swojej winy w niedotrzymaniu czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania.
O braku winy można mówić tylko wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wystąpiła sytuacja, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku.
Tak więc jako kryterium oceny należy przyjąć miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swe interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się nawet lekkiego niedbalstwa.
W sprawie zaskarżone decyzje zostały skarżącej doręczone w dniu 28 grudnia 2006r., czyli termin do wniesienia odwołań upłynął 11 stycznia 2007r., a faktycznie zostały one wniesione w dniu 17 stycznia 2007r, a więc z uchybieniem przewidzianego przepisem art. 223 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa terminu.
Te okoliczności nie są sporne pomiędzy stronami.
Uchybienie to skarżąca, wnosząc o przywrócenie terminu pismem z 17 stycznia 2007r., usprawiedliwiała chorobą osoby prowadzącej obsługę prawną Spółki w okresie od 6 stycznia do 12 stycznia 2007r.. Do pism z 31 stycznia 2007r., uzupełniających wnioski, skarżąca załączyła kartę informacyjną Oddziału Ratunkowego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w K. o skorzystaniu z pomocy tego Oddziału w dniu 6 stycznia 2007r. przez J. W. z powodu bólu przewodu słuchowego – ucho prawe.
Nadto spółka podała, że system zlecenia obsługi prawnej radcy prawnego J.W. powodował, że nie skorzystała ona ze zwolnienia lekarskiego. Konsultacje w sprawie odwołań zostały zaplanowane na dzień 8 stycznia 2007r. Jednakże z powodu choroby radcy, choroby uniemożliwiającej podjecie zleconych prac, konsultacje nie odbyły się, a czynności wniesienia tego środka zaskarżenia nie powierzono innej osobie z uwagi na skomplikowany charakter sprawy.
W związku z powyższym przedstawieniem obiektywnego miernika wykazania przez stronę należytej staranności należy stwierdzić, że prawidłowo organ przyjął w tych okolicznościach, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy z niedochowaniu terminu.
W przypadku bowiem podmiotu jakim jest skarżąca, będąca spółką prawa handlowego, wyposażoną w osobowość prawną, posiadającą organy upoważnione do zarządzania sprawami spółki i reprezentowania jej na zewnątrz, właśnie te organy obowiązane są zapewnić m.in. prawidłową i terminową obsługę prawną spółki. Za funkcjonowanie tej obsługi zarząd spółki ponosi odpowiedzialność.
Jak wynika z wniosków skarżąca wiedziała o wydanym rozstrzygnięciu i terminie do wniesienia środków zaskarżenia. Wiedziała, że radca prawny zachorował, a spotkanie w kwestii odwołania nie odbyło się. Tak więc sprawą zarządu było podjecie starań, by zabezpieczyć interesy spółki w tym zakresie. Zdaniem Sądu także charakter spraw nie uniemożliwiał zlecenia sporządzenia środków zaskarżenia innej, niż prowadzącej obsługę prawną, osobie.
Oczekiwanie na powrót do zdrowia radcy prawnego, jak to określa spółka, nie jest przejawem należytej staranności, a więc wyklucza przyjęcie zaistnienia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy spółki w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
Zatem skoro zaskarżone rozstrzygnięcia nie naruszają prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.