Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 147/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. W.na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z [...] r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych.
W dniu 20 sierpnia 2018 r. (data nadania) J. W. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej.
W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i synem w wieku 20 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m², nieruchomość rolną. Nie wykazała dochodów. Aktualnie nie uiszcza opłat za media, nie posiada środków na zakup leków.
Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 2 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej strony skarżącej wykazała, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim brak dochodu.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącej nie pozwala na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W odniesieniu natomiast do wniosku skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych odstąpiono od orzekania w tym zakresie, stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa niniejsza, ponieważ przedmiotem skargi jest decyzja - akt administracyjny ściśle dotyczący praw i obowiązków z ubezpieczeń społecznych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.