Uzasadnienie
W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [..] r., nr [...] Minister Finansów stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko Gminy S. (Gmina, wnioskodawca) przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2014 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:
- - prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego w związku z wydatkami inwestycyjnymi oraz bieżącymi na budowę oraz utrzymanie Infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej przekazanej nieodpłatnie gminnej jednostce budżetowej poniesionymi po dniu podjęcia uchwały Rady Miejskiej;
- - uznania podjęcia Uchwały Rady Miejskiej o przekształceniu zakładu budżetowego w jednostkę budżetową za zmianę przeznaczenia środka trwałego w budowie w rozumieniu art. 91 ust. 8 ustawy;
- - prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w odniesieniu do wydatków poniesionych na realizację Infrastruktury, która rozpoczęła się przed podjęciem Uchwały Rady Miejskiej, a została oddana do użytkowania po podjęciu przedmiotowej Uchwały.
Na powyższą interpretację indywidualną Ministra Finansów Gmina złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji jako niezgodnej z przepisami prawa i stwierdzenie, że stanowisko Gminy zawarte we wniosku o interpretację było w pełni prawidłowe.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Minister Finansów wniósł o zawieszenie postępowania, w związku ze skierowanymi pytaniami w sprawach I FSK 1725/14 oraz I FSK 311/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: " ustawa p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie występuje tego rodzaju zależność, bowiem postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. (I FSK 1725/14) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA następujące zagadnienie prawne:
"Czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług?"
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 47 i nast.) postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 311/12 skierował do Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego o następującej treści: "Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy ?".
W ocenie Sądu, z uwagi na przedstawiony przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny i sformułowane na jego tle pytania, a także stanowisko organu zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji, wydanie orzeczeń rozstrzygających powyższe zagadnienia przez Naczelny Sąd Administracyjny i Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.