Uzasadnienie
ISA/Ke 154/21
1.1 Postanowieniem z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z [...] r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z 3 września 2020 r. nr [...].
1.2 W uzasadnieniu organ wskazał, że w zgłoszonych zarzutach M. Z. na podstawie art. 33 § 2 pkt 4 ustawy Postępowanie egzekucyjne w administracji (tj z 21 VIII 2020 r. Dz.U. 2020.1427) zarzucił prowadzenie egzekucji administracyjnej pomimo, że uprzednio nie doręczono mu upomnienia.
Ustosunkowując się do tego zarzutu organ wyjaśnił, że co do zasady wszczęcie postępowania powinno być poprzedzone upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1u.p.e.a. Od tej reguły jest jednak odstępstwo wynikające z rozporządzenia Ministra Finansów z 30 X 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz.U. z 2017 r. poz. 131). Zgodnie bowiem z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a wysokość należności została określona w ostatecznym orzeczeniu.
W ocenie organu taka sytuacja zaistniała w sprawie, bowiem egzekwowane zobowiązanie podatkowe powstało z mocy prawa, a jego wysokość została określona w ostatecznej decyzji z [...] r. nr [...] 2.1 Na powyższe rozstrzygnięcie M. Z. złożył skargę zarzucając w niej naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 § 1 kpa w zw. z art. 33 § 2 pkt 4 w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, pomimo, że nie doręczono mu wymaganego prawem upomnienia.
2.2 W odpowiedzi na skargę organ przytaczając ponownie stan faktyczny sprawy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
3.1 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej – art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167). Co istotne kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie rozstrzygnijcie, które narusza prawo w sposób o jakom mowa w art. 145 § 1 pkt 1 – 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325). Rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z wyjątkiem, który nie dotyczy rozpoznawanej sprawy (art. 134 § 1 p.po.s.a.).
Na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym.
Dokonana w powyższy sposób kontrola wykazała, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
3.2 Stan faktyczny sprawy sporny nie był.
Istotą sporu pomiędzy organem a podatnikiem było to, czy organ bez wcześniejszego upomnienia może wszcząć i prowadzić postępowanie egzekucyjne.
3.3 Poprawnie organ wskazał, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy doręczenie upomnienia nie było konieczne. Co do zasady z art. 15 § 1 u.p.e.a. wynika, że egzekucja administracyjna może być wszczęta po doręczeniu zobowiązanemu pisemnego upomnienia. W § 5 tego przepisu zawarta jest delegacja ustawowa do określenia w drodze rozporządzenia, sytuacji w których wszczęcie egzekucji nie musi być poprzedzone doręczeniem upomnienia. W jej wykonaniu Minister Finansów wydał 30 października 2014 r. rozporządzenie w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz.U. 2017.131 t.j.). W § 2 pkt 2 rozporządzenia wskazano, że egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku gdy dotyczy należności pieniężnych, których obowiązek uiszczenia powstaje z mocy prawa, a ich wysokość została określona w ostatecznym orzeczeniu.
3.4 W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja zaszła, albowiem egzekwowane zobowiązanie podatkowe powstało z mocy prawa, a jego wysokość została określona w ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. Okoliczności te, nie były przez stronę skarżącą kwestionowane, a skarga nie zawiera żadnej prawnej argumentacji, do której można by się odnieść.
3.5 Powyższe oznacza, że prawidłowo organy egzekucyjne obu instancji podały, że nie miały prawnego obowiązku doręczania upomnienia. Pogląd taki ugruntowany jest również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki z 8 grudnia 2020 r II FSK 2262/18, z 9 lipca 2019 r. II FSK 2587/17 – dostępnie w bazie LEX).
3.6 Skoro zatem rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a treść rozstrzygnięcia została poprawnie uzasadniona, to nie doszło do naruszenia tak zasady praworządności (art. 6 kpa), jak i zasady pogłębiania zaufania (art. 8 § 1 kpa).
3.7 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.