Uzasadnienie
M.-K. L.K. i wspólnicy Spółka jawna w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec i październik 2010 r.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Z treści art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wynika obowiązek wykazania umocowania osób działających w imieniu jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową przy pierwszej czynności w sprawie. Ponadto zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim, jak stanowi art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a., jest skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą spółkę do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w 7 marca 2016 r. i powtórnie 15 marca 2016 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki. W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia, opisaną w art. 73 ustawy p.p.s.a. Ze względu na treść art. 73 § 1 i § 4, za dzień doręczenia przesyłki należało uznać 21 marca 2016 r. Termin do złożenia powyżej opisanego dokumentu oraz do uiszczenia wpisu upłynął zatem 29 marca 2016 r. Skarżąca nie dokonała tych czynności.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków, ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd podejmuje takie rozstrzygnięcie gdy od skargi pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.