Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 13 maja 2008r. w wysokości 109zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku znak: [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości na 2008r. S. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 30 maja 2008r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył w dniu 6 czerwca 2008r. wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadcza, że jest emerytem i inwalidą III grupy. Uzyskuje dochody z tytułu emerytury w wysokości 643,81zł. Skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, córką i jej synem w wieku 14 lat. Córka skarżącego jest osobą bezrobotną. Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego przez skarżącego z tytułu emerytury we wspomnianej wyżej wysokości oraz z dochodu uzyskiwanego przez żonę skarżącego z tytułu renty inwalidzkiej w wysokości 420zł miesięcznie. Łączny miesięczny dochód stanowi kwotę 1063,81zł.
W skład majątku skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie wchodzi mieszkanie wielkości 72m². Cennych ruchomości ani oszczędności skarżący nie wykazuje.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza złożonego przez S. M.wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w całości. Skarżący udowodnił, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych z uwagi na grożący jego rodzinie uszczerbek w wydatkach koniecznych /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie lokalu mieszkalnego, podatki/.
Do pozytywnej oceny wniosku S. M. przekonują bardzo niskie dochody jego rodziny. Z kwoty tych dochodów /1063,81zł miesięcznie/ czteroosobowa rodzina pokrywa bieżące potrzeby.
W tej sytuacji uznano, że źródła oraz wysokość uzyskiwanych środków finansowych jaką faktycznie wnioskodawca posiada do swojej dyspozycji, nie umożliwia mu nawet częściowego partycypowania w kosztach postępowania.
W tym stanie rzeczy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych.