Uzasadnienie
Decyzją z 23 października 2020 r., Nr 9013-2019-0028635, Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia 9 września 2019 r., Nr (...) o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 26.209,06 zł.
W dniu 24 marca 2020 r. M.D. reprezentowana przez pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przywołaną decyzję organu II instancji.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że w dniu 28 stycznia 2020 r. do Biura Powiatowego ARiMR w P. wpłynął wniosek M.D. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z 23 października 2019 r., znak: (...) wydaną przez Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2020 r. Nr (...) Dyrektor wznowił na wniosek strony postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej wyżej opisaną decyzją ostateczną.
Postępowanie to nie zostało jeszcze zakończone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Powyższą regulacją ustawodawca uznał za dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, jednakże stwierdził, że wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym stanowi czasową przeszkodę w rozpoznaniu skargi przez sąd administracyjny. Przywołane uregulowanie ma na celu zachowanie pewności obrotu prawnego, a jego nieuwzględnienie prowadzi do wadliwości wydanego w takich warunkach wyroku (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, Legalis).
Zatem w przypadku zbiegu postępowania sądowoadministracyjnego i nadzwyczajnego postępowania administracyjnego pierwszeństwo powinno mieć zawsze postępowanie administracyjne. Za stanowiskiem takim przemawia przede wszystkim to, że wydanie przez sąd prawomocnego wyroku wiąże wszelkie organy państwowe i wyklucza możliwość wydania sprzecznego z nim rozstrzygnięcia przez organ administracji, natomiast niekorzystne dla strony zakończenie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie wyklucza możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego i ponownego skontrolowania legalności decyzji ostatecznej (por. Z.R. Kmiecik, Zbieg nadzwyczajnego postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego, [w:] Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Lex 2014).
Wskazana w przepisie art. 56 p.p.s.a. przesłanka zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wystąpiła w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności faktycznych wynika, że przed złożeniem w dniu 24 marca 2020 r. skargi do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 23 października 2019 r. skarżąca wystąpiła w dniu 28 stycznia 2020 r. z wnioskiem o wznowienie postępowania do Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P.. Natomiast postanowieniem z dnia 5 lutego 2020 r. Nr (...) Dyrektor wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją z 23 października 2019 r., znak: (...).
Skoro zatem skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, to zgodnie z art. 56 p.p.s.a postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kiecach, na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 56 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe.