Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 15 stycznia 2008r. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych S. A. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
We wniosku skarżący oświadcza, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i małoletnim synem.
Skarżący oświadcza, że uzyskuje dochód z emerytury – po potrąceniach w wysokości 377zł miesięcznie..
W skład majątku S. A. i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie wchodzi dom wielkości 100m² wraz z działką 100m². Cennych ruchomości ani oszczędności skarżący nie wykazuje.
Wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy skarżący przedkłada kserokopię pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 2 lipca 2007 dotyczącego potrącania ze świadczenia S. A. alimentów w wysokości 300zł, kserokopię protokółu Sądu Rejonowego w K. z dnia 7 lutego 2007r. z posiedzenia Sądu o alimenty oraz kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 18 stycznia 2008r. potwierdzającego stan zdrowia S. A..
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, znajdujące potwierdzenie w złożonych dokumentach należy stwierdzić, ze skarżący wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Nie znaleziono natomiast przesłanek do uwzględnienia wniosku w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący prawidłowo sformułował skargę, w szczególności zawarł w niej wszystkie elementy wymagane przepisami art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Świadczy to o umiejętności samodzielnej obrony swoich racji przed Sądem.
Należy przy tym podkreślić, że problematyka i okoliczności sprawy nie uzasadniają udziału profesjonalnego pełnomocnika. Tym bardziej, że zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi sporządzonej przez stronę.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.