Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 171/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę P. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
W dniu 25 czerwca 2015 r. P. R. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z wujem w wieku 81 lat, jako majątek wykazuje dom wielkości 70m². Źródłem utrzymanie skarżącego i jego wuja jest dochód z emerytury wuja w wysokości 1700,00 zł miesięcznie. Skarżący oświadcza, że od dwóch lat jest osobą bezrobotną o dużych zobowiązaniach podatkowych. Skarżący wniósł o uwzględnienie oświadczeń i zaświadczeń o jego stanie majątkowym złożonych do poprzedniego wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, oświadczając jednocześnie, że jego sytuacja materialna nie uległa zmianie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiąga dochodów, pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z wujem w wieku 81 lat, a jedynym ich źródłem dochodu jest emerytura wuja należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy "p.p.s.a.")
Odnośnie natomiast wniosku skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazać należy, że stosownie do art. 239 pkt 4 ustawy "p.p.s.a", nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Należy podkreślić, że przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych oznacza, że strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Skoro zatem P. R. prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 171/15 został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy "p.p.s.a"., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu. Przepis ten w myśl art. 258 § 3 ustawy "p.p.s.a". stosuje się odpowiednio do postanowień referendarza sądowego.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 4 ustawy "p.p.s.a"., należało orzec jak w sentencji.