Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 24 marca 2014 r. w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. M. G.złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że sama pozostaje w gospodarstwie domowym, jest właścicielką domu wielkości 64m² z 1960 r., który wymaga stałych remontów. Utrzymuje się z dochodu z tytułu emerytury w kwocie 944 zł miesięcznie. Jako roczne koszty utrzymania skarżąca wykazała wydatki na opał w kwocie 3250 zł, telefon - 300 zł, wodę - 143 zł, gaz - 560 zł, energię elektryczną - 562 zł, śmieci - 180 zł, lekarstwa - 1700 zł, pożyczkę - 1200 zł, rehabilitację - 750 zł. Ponadto skarżąca wskazała, że jest osobą przewlekle chorą.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.
Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata.
Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącą przede wszystkim jej sytuację finansową i zdrowotną należało stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Końcowo nadmienić należy, że skarżąca wypełniła i do złożonego wniosku dołączyła formularz przedkładany sądom powszechnym tj. oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania stanowiący załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (Dz. U. Nr 65, poz. 418) zamiast na urzędowym formularzu PPF stosownie do art. 252 § 2 ustawy p.p.s.a. Jednak podkreślić należy, że złożony wniosek oraz oświadczenie zostały wypełnione rzetelnie, a ich treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej strony skarżącej. Tym samym odstąpiono od przesłania skarżącej urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.