Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił R.K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z [...]. nr [...] orzekającej o odpowiedzialności podatkowej R. K., jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Przedsiębiorstwa Wielobranżowego S. sp. z o.o. w K..
W skardze na powyższe postanowienie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz wstrzymanie wykonania decyzji, przywrócenia terminu odwołania od której się domagał, do czasu rozstrzygnięcia całej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną daje p.p.s.a. po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przytoczony przepis zawiera regulację - stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczne rozstrzygnięcia organów podlegają wykonaniu - dotyczącą tymczasowej ochrony interesów strony skarżącej w toku zawisłego postępowania sądowoadministracyjnego z tym zastrzeżeniem, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, niepubl. przywołany przez B. Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarze Lex)
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania będące przedmiotem skargi, stanowi akt, który nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności, zatem ochrona przewidziane w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może mieć zastosowania.
Ponadto, należy wskazać, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, iż zachodzą okoliczności uzasadniające zaistnienie przesłanek niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które, jako pojęcia nieostre, wymagają ze strony wnioskodawcy skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji. Skarżący nie podał żadnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Nie mógł być też zostać uwzględniony zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, od której przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skarżący się domaga.
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a rozszerza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozszerzenie to należy interpretować stosownie do unormowania art. 135 p.p.s.a, który "w granicach sprawy" pozwala na kontrolę legalności wydanych w sprawie aktów. Znaczenie spraw w obu tych przepisach ma charakter materialny, zakres ich granic wyznacza skonkretyzowany w zaskarżonym akcie przedmiot rozstrzygnięcia (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., z 29 marca 2012r., sygn. akt: II SA/Go 765/11, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia było przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co oznacza, że decyzja organu I instancji nie mogła być objęta w toku niniejszego postępowania wstrzymaniem jej wykonania.
Z przedstawionych zatem powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.