Uzasadnienie
H. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Ustanowiony w ramach prawa pomocy (postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 kwietnia 2015 r.), pełnomocnik skarżącego, adwokat A. S. – F., na rozprawie w dniu 28 maja 2015 r., złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te w żadnej części nie zostały pokryte przez skarżącego.
Wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu udzielił skarżącemu pomocy prawnej w tym m.in. w dniu 8 maja 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy w czytelni Sądu oraz w dniu 28 maja 2015 r. reprezentował skarżącego podczas rozprawy. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym w § 20 Rozporządzenia, wnosząc o zasądzenie wynagrodzenia zawarł oświadczenie, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części.
Przedmiotem sprawy jest uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
W tego rodzaju sprawach stawka minimalna wynagrodzenia adwokata wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;
j.t. Dz.U.2013.461; dalej "Rozporządzenie"). Jej zwiększenie o kwotę podatku VAT (55,20 zł) uzasadnia § 2 ust. 3 Rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.