Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. A. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 stycznia 2010r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże wniosku tego nie uzasadnił. Niemożliwa jest tym samym dla Sądu ocena stopnia prawdopodobieństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.
W świetle powołanych wyżej przepisów prawa, strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia