Uzasadnienie
P. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r. Sąd przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 12 kwietnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 16 lipca 2021 r. sygn. akt I SPP/Ke 39/21 odmówił przyznania pomocy. Po uprawomocnieniu postanowienia, Sąd pismem z 20 sierpnia 2021 r. przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o ostatecznym wezwaniu do wykonania zarządzenia z 12 kwietnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przesyłka zawierająca wezwanie była dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy 23 sierpnia 2021 r. i powtórnie 31 sierpnia 2021 r. Skarżący nie odebrał przesyłki.
W związku z tym należało przyjąć tzw. fikcję doręczenia, opisaną w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Ze względu na treść art. 73 § 1 i § 4, za dzień doręczenia przesyłki należało uznać 6 września 2021 r. Skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie odniósł oczekiwanego przez skarżącego skutku, ponieważ prawomocnym postanowieniem odmówiono przyznania prawa pomocy. Oznaczało to, że skarżący obowiązany był, po wezwaniu do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, opłacić koszty, czego nie uczynił.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.