Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 188/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn.
Wnioskiem z dnia 31 maja 2010r. sporządzonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem i córką w wieku 18lat. Jako posiadany majątek skarżąca wykazuje dom nabyty w drodze spadku, wraz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością matki. Zarówno skarżąca jak i jej mąż są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Skarżąca i jej rodzina utrzymują się z zasiłków okresowych z MOPR w K. w kwocie 407,00zł miesięcznie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 w/w ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie radcy prawnego i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Analiza złożonego przez J. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz akt administracyjnych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Uwzględniając wniosek wzięto pod uwagę sytuację finansową skarżącej, przede wszystkim fakt, że zarówno skarżąca jak i jej mąż pozostają bez pracy, skarżąca wraz z rodziną mieszka w domu należącym do matki, utrzymuje się z pomocy MOPR w K. Biorąc pod uwagę powyższe należało stwierdzić, że skarżąca wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.