Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr.[...] wydaną dla R. O. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr. [...] z dnia [...] w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego wszczętego w dniu 12 listopada 2002r.
W motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano, że R. O. dnia [...] jako przedsiębiorca złożył wniosek o restrukturyzcję zaległości podatkowych. W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr. [...] ustalił warunki restrukturyzacji. Jednym z tych warunków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców(Dz.U.Nr.155 poz.1287 ze zm.), było nie posiadanie w dniu wydania decyzji o umorzeniu zobowiązań podatkowych objętych restrukturyzacją, zaległości podatkowych wymienionych w art. 6 ustawy.
Skarżący w dniu wydania zaskarżonej decyzji posiadał zaległości podatkowe, które nie były objęte restrukturyzacją tj. w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące VII,VIII,X 2003r. w kwocie [...]zł oraz w podatku od towarów i usług za miesiące VII,VIII,X,XII 2003r w kwocie [...] zł. Skoro zatem nie został spełniony podstawowy warunek restrukturyzacji zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy organ restrukturyzacyjny umorzył postępowanie restrukturyzacyjne.
Od powyższego rozstrzygnięcia R. O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia wskazał, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Przyznał, że posiadał zaległości podatkowe o których mowa w decyzji jednak w dniu 12.III.2004r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozłożenie ich na raty i otrzymał decyzję odmowne, które następnie w postępowaniu odwoławczym zostały uchylone w ten sposób, że decyzja tycząca rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym została uchylona do ponownego rozpoznania a decyzja vatowska została uchylona a zaległość rozłożona na raty.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty zaprezentowanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał, że nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach prawa teza,że rozłożenie na raty zaległości z tytułu podatków nie objętych restrukturyzacją skutkuje umorzenie należności podlegających restrukturyzacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr.153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że decyzję można wyeliminować z obrotu prawnego jeżeli narusza ona prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżona decyzja odpowiada prawu w związku z czym skarga podlegała oddaleniu. Zarzuty skargi sprowadzały się w istocie do tego, czy można stwierdzić umorzenie należności podlegających restrukturyzacji w sytuacji gdy w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji skarżący posiada wprawdzie zaległości należności wymienionych w art. 6 ustawy,ale są one rozłożone na raty lub decyzja w tym zakresie nie jest ostateczna. Prawidłowym jest stanowisko zaprezentowane przez organy skarbowe. Art. 10 ust 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców(Dz.U.Nr. 155 poz. 1287 ze zm.) stanowczo wskazuje, że jednym z warunków koniecznych do umorzenia należności objętych restrukturyzacją jest nie posiadanie zaległości określonych w art. 6 ustawy(m.in. podatek VAT i dochodowy) na dzień wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji.
Okoliczność, że wobec zadłużenia nie objętego restrukturyzacją toczy się postępowanie o rozłożenie go na raty lub nawet, iż zadłużenie to zostało na raty rozłożone nie niweczy faktu,że ono istnieje. Oznacza to, że w konsekwencji organy skarbowe prawidłowo zastosowały art. 21 ust.1 pkt 2 cyt. ustawy uznając, że warunek o którym mowa a art.10 ust.1 pkt 3 nie został przez skarżącego spełniony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm) orzekł jak w sentencji.
Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do rozpoznania sprawy wynika z rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U.Nr.187 poz. 1926).