Uzasadnienie
Decyzjami z dnia 12 marca 2009r. o nr [...] oraz [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzje Prezydenta Miasta K. z dnia 24 listopada 2008r. o nr odpowiednio [...] oraz [...] ustalających S. P. zobowiązanie w podatku od nieruchomości odpowiednio za rok 2007 w kwocie 47 zł oraz za rok 2008 w kwocie 82 zł.
Organ drugiej instancji ustalił, że S. P. jest właścicielem położonej w K. nieruchomości oznaczonej jako działka nr 764/17 o pow. 235 m². W toku postępowania podatnik domagał się sprostowania omyłkowego oznaczenia przedmiotowej działki wpisem "dr" i właściwego oznaczenia jej jako gruntu ornego, jak to ma miejsce w sytuacji zwracanych nieruchomości znajdujących się w pasie drogowym.
Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawą wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostwa powiatowe. Odnosząca się do działki nr 764/17 zmiana ewidencji gruntów z dnia 25 czerwca 2008r. jako przyczynę zmiany podaje "zwrot nieruchomości". Zgodnie zatem z wypisem z rejestru gruntów przedmiotowa działka oznaczona została w rubryce "użytek" jako "dr".
Organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wobec powyższego organ zakwalifikował do objęcia podatkiem od nieruchomości grunt oznaczony w ewidencji symbolem "dr", którego S. P. jest właścicielem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków można dokonać tylko w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe lub akty notarialne. Organ powołał się w tym miejscu na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2001r. sygn. II SA 862/00. Wobec powyższego organy podatkowe pierwszej, jak i drugiej instancji nie są umocowane do dokonywania zmian w ewidencji gruntów w zakresie dotyczącym oznaczania użytku, a jednocześnie przy dokonywaniu wymiaru podatku są związane zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków.
Na powyższe rozstrzygnięcia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył S. P. wnosząc o ponowne rozpoznanie spraw. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie prawa. Wskazał, że w decyzji Prezydenta Miasta K. o zwrocie nieruchomości z dnia 1 marca 2005r. znalazło się stwierdzenie, że działka nr 764/17 stanowi część działki użytkowanej rolniczo. Skarżący wniósł zatem o oznaczenie przedmiotowej działki jako gruntu rolnego, jak to ma miejsce w innych przypadkach zwracanych nieruchomości znajdujących się w pasie drogowym. Podniósł, iż nie rozumie dlaczego ma płacić podwyższony podatek za drogę, skoro takiej drogi nie posiada. Podniósł też, że nie wnosił o zmiany w ewidencji.
W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o ich oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25.VII.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr. 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygniecie naruszające prawo materialne o ile miało to wpływ na wynik sprawy lub prawo procesowe o ile naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy(art. 145 § 1 pkt 1 lit a,c ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm.).
Skargi nie są zasadne albowiem zaskarżone decyzje odpowiadają prawu.
Istotą sporu jest czy działka stanowiąca własność S. P. oznaczona w ewidencji nr. 764/17 o powierzchni 0,0235 ha podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Prawidłowo organ ustalił, że dla określenia czy grunt podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, rolnym czy leśnym przesądza zawarta w ewidencji gruntów klasyfikacja. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1089r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ.U.Nr. 240 poz. 2027 ze zm.) podstawą wymiaru podatku są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez starostwa powiatowe. Podkreślić trzeba, że dane zawarte w tej ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr.8 poz. 60 ze zm.). Oznacza to, że dane te stanowią dowód tego co zostało w nich stwierdzone. Konsekwencją powyższego jest to, że ustalenia oparte na treści tych dokumentów urzędowych stanowią podstawę do określenia podatkowego stanu faktycznego.
W tym zakresie stan faktyczny sprawy sporny nie był. Skarżący podnosił jedynie, że organ ewidencyjny nieprawidłowo sklasyfikował jego działkę jako drogę podczas gdy działka stanowi grunt rolny.
Jak prawidłowo wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podatkowy nie jest uprawniony do nanoszenia zmian w zawartych w ewidencji danych. Podważenie tych zapisów nastąpić bowiem może jedynie w postępowaniu prowadzonym przed właściwym organem administracji państwowej. W myśl przepisów cytowanej wyżej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organ podatkowy nie jest właściwy do nanoszenia zmian w tej ewidencji. Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z dnia 15.IV.2008r. II FSK 372/07(pub. LEX nr. 490966).
Oznacza to, że wniosek skarżącego kierowany do organu podatkowego o zmianę danych ewidencyjnych dotyczących jego działki nie mógł być uwzględniony.
Skoro zatem organy prawidłowo w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12.I. 1991r, o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr. 9 poz. 84 ze zm.) ustaliły, że przedmiotowa działka oznaczona w ewidencji symbolem "dr" podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości skargi jako niezasadne należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.