Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2007r. E.S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn. Wnioskiem z dnia 25 lutego 2008r. skarżąca zwróciła się do WSA w Kielcach o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 9 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia. Tym samym, w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę.
W dniu 21 maja 2008r. do WSA w Kielcach wpłynęło zażalenie skarżącej na powyższe postanowienie. Podniosła, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie decyzji zawarła w skardze oraz we wniosku z dnia 30 stycznia 2008r. Pisma te zostały przesłane do WSA w Kielcach przez Dyrektora Izby Skarbowej. Ponadto skarżąca podniosła, że nie widzi zasadności płacenia podatku w sytuacji, gdy przedmiot opodatkowania może jej zostać odebrany. Wskazała również, że sprawa toczy się już od pięciu lat, i jest ponownie rozpoznawana przez Sąd Rejonowy. Wraz zażaleniem strona złożyła kserokopię wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowaną do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, opatrzoną datą wpływu do Urzędu w dniu 30 stycznia 2008r. We wniosku tym podatniczka podniosła, że w dniu 28 stycznia 2008r. otrzymała telefon od komornika Urzędu Skarbowego, który zażądał kwoty 1.200 zł, a następnie w dniu 30 stycznia 2008r. kwoty 600 zł. Poinformował ją również, że w razie nieuiszczenia tych kwot zostanie zajęta jej nieruchomość.
Skarżąca nie zdołała uzyskać w Urzędzie bliższej informacji na temat podstawy do prowadzenia tych czynności, przekonana również była, że skoro złożyła skargę do WSA w Kielcach, nie zostaną one podjęte. W związku z tym składa wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy w Sądzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności. W razie bowiem zaistnienia przesłanek w nim wskazanych, przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji.
Druga ze wskazanych przesłanek art. 195 § 2 ustawy p.p.s.a., stanowiąca o oczywiście uzasadnionym zażaleniu oznacza, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. Zwrot normatywny "oczywiście uzasadnione" należy rozumieć przez pryzmat oceny sądu dokonywanej w kontekście argumentów zawartych w zażaleniu.
Strona do zażalenia dołączyła kserokopię wniosku z dnia 30 stycznia 2008r. o wstrzymanie zażalenia, który skierowała do Drugiego Urzędu Skarbowego. Pismo to nie zostało przekazane przez organy podatkowe do tut. Sądu. Nie zostało ono również dołączone do wniosku o wstrzymanie decyzji z dnia 25 lutego 2008r. W związku z tym argumenty strony, stanowiące w jej ocenie podstawę do wstrzymania wykonania decyzji, nie były znane WSA w Kielcach w dniu 9 maja 2008r., tj. w dniu wydania postanowienia. W tej sytuacji uchylenie postanowienia jest uzasadnione.
Uchylenie zaskarżonego postanowienia powoduje konieczność rozpoznania sprawy na nowo. W związku z tym wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, iż zachodzą okoliczności mogące uzasadniać zaistnienie tych przesłanek.
W ocenie Sądu, sytuacja skarżącej uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie pracuje, leczy się onkologicznie. Jedynym jej majątkiem jest udział w nieruchomości przy ul. [...] w K. Skarżąca we wniosku z dnia 30 stycznia 2008r. wyraziła obawę, że w razie nieuiszczenia należności podatkowej, nieruchomość ta zostanie zajęta. W związku z tym należy uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach działając na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.