Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2003 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. P. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji znak [...] dotyczącej, jak określił skarżący umorzenia odsetek oraz całości lub części kapitału głównego w podatku od środków transportu.
Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło nie uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji znak [...] wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie uchylenia decyzji znak [...] z dnia [...] w części dotyczącej odsetek za zwłokę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, ze przywołana decyzja Burmistrza Miasta i Gminy znak [...] z dnia [...] została doręczona J. P. w dniu 19 sierpnia 2003 r., zaś skarżący odwołanie złożył w dniu 3 września 2003 roku. W związku z wniesieniem odwołania z uchybieniem terminu organ postanowieniem z dnia [...] znak [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Dokonując oceny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazał, że J.P. nie wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie było przeszkód do wniesienia odwołania w terminie, skoro skarżący osobiście sporządził odwołanie w dniu 1 września 2003 roku. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało z urzędu błąd w postanowieniu z [...] przez wpisanie pouczenia o prawie wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w miejsce pouczenia o przysługującym prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez J. P., utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wskazał, że podatnik nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie organu odwołanie sporządzone przez syna mogło być z zachowaniem terminu złożone w Urzędzie Miasta lub nadane w Urzędzie Pocztowym.
Od powyższego postanowienia J. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucił, że między postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] oraz [...] są sprzeczności dotyczące okoliczności związanych ze sporządzeniem i złożeniem odwołania. Podniósł, iż wnosząc o przywrócenie terminu podał przyczyny uchybienia. Skarga nie zawiera wniosku co do sposobu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153 poz. 1269). Ocenie sądów podlega zatem zgodność aktów administracyjnych, w tym przypadku postanowień zarówno z przepisami prawa materialnego jaki procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania czy organy w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy rozstrzyganiu sprawy Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną skargi. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia wskazanego kryterium należy stwierdzić, że narusza prawo.
Wychodząc poza granice skargi należało rozważyć czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze było władne rozpoznać zażalenie na postanowienie z dnia18 lutego 2004 roku wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] znak [...]. Przepis art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm.) stanowi, że w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpoznania odwołania lub zażalenia. Przepis jednoznacznie wskazuje właściwość organu odwoławczego do rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, oraz wyłącza przez użycie słów "postanawia ostatecznie" możliwość zaskarżenia takiego postanowienia. Postanowienie z dnia [...] w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało zażalenie J. P. zostało wydane bez podstawy prawnej, nie istnieje bowiem przepis pozwalający na rozpoznanie zażalenia, a zatem jest dotknięte nieważnością (art. 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej).
W ocenie Sądu zachodzi także konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...], z uwagi na naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy strona nie dokona czynności procesowej w ciągu oznaczonego dla tej czynności okresu. Zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego. Oznacza to, że organ nie może przywrócić terminu z urzędu. Z treści odwołania złożonego przez J. P. z uchybieniem terminu, wynika, że odwołanie dotyczy decyzji z [...], której przedmiotem jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej w kwocie [...]zł, a więc decyzji Burmistrza Miasta i Gminy znak [...]. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący przywołał znak decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...], a więc decyzji której przedmiotem było umorzenie odsetek od zaległości podatkowej.
Natomiast treść wniosku o przywrócenie terminu nie potwierdza w sposób jednoznaczny, że J. P. faktycznie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji oznaczonej znakiem[...], z treści wniosku nie wynika przywrócenia terminu jakiej czynności domaga się skarżący. Przedmiotem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia[...] znak [...] uchylającej decyzję tego organu z dnia [...] znak [...] wydaną w sprawie rozłożenia na raty należności z tytułu podatku od środków transportowych, w części dotyczącej odsetek. A zatem organ rozstrzygnął sprawę, wydając postanowienie w sytuacji gdy brak jest czynności dokonanej z uchybieniem terminu, jak wskazano wyżej odwołanie z 3 września 2003 roku dotyczy decyzji w przedmiocie umorzenia należności głównej z tytułu podatku od środków transportu, oraz pomimo niewyjaśnienia przywrócenia terminu jakiej czynności domaga się skarżący.
Rozpoznając ponownie sprawę organ winien wyjaśnić przywrócenia terminu jakiej czynności domaga się skarżący, w tym celu winien rozważyć wezwanie skarżącego w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej do sprecyzowania wniosku o przywrócenie terminu pod rygorem określonym w § 4 art. 169 przywołanej ustawy. Nadto należy podnieść, że rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, organ jest zobowiązany badać wszystkie przesłanki określone w art. 162 Ordynacji podatkowej, w tym winien ustalić, czy został zachowany 7-dniowy termin do złożenia podania o którym mowa w § 2 art. 169 przywołanej ustawy.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 2 i art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jest właściwy do rozpoznania skargi stosownie do dyspozycji § 2 rozporządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004 r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187 poz. 1926)