Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym B. C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z oświadczenia zawartego we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że wnioskodawca jest osobą w wieku 72, pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Dochód jego rodziny stanowi dochód uzyskiwany przez skarżącego oraz jego żonę ze świadczeń emerytalnych w łącznej kwocie 1.888,85 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że wraz z żoną mieszka w domu należącym do syna, skarżący nie wykazał majątku. Jako ponoszone miesięczne wydatki skarżący wskazał koszty ponoszone na mieszkanie oraz koszty leczenia w łącznej kwocie 1000 zł.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że jedynym dochodem skarżącego i jego żony są świadczenia emerytalne w całości przeznaczane na utrzymanie i leczenie, ponadto skarżący jest osobą w wieku 72 lat, chorą, zaliczoną do trzeciej grupy inwalidzkiej, co znacznie utrudnia możliwości uzyskiwania dodatkowego dochodu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) starszy referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.