Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną przez zastępcę Burmistrza Miasta i Gminy D. z upoważnienia tegoż Burmistrza ustalono Z. K. łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2006 w kwocie 45,00 zł.
Na skutek odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez Z. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], znak: [...], uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do tut. Sądu wniosła Gmina D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Jak się przyjmuje, istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym.
Zgodnie z ugruntowanym już poglądem, wyrażanym zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w literaturze przedmiotu, powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; uchw. NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, niepubl.; J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym (w:) Księga jubileuszowa Profesora zw. Dra hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n.).
W ostatnim z wymienionych orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej.
W konsekwencji zatem gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela powyższe stanowisko. W niniejszej sprawie skargę na decyzję podatkowego organu odwoławczego wniosła gmina, której organ orzekał w sprawie w pierwszej instancji, wydając uchyloną następnie decyzję. Z treści skargi, opatrzonej podpisem i pieczęcią Burmistrza, wynika, że ma ona na celu "obronę" stanowiska organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu organ gminy, korzystając z przyznanych mu prawem kompetencji, realizuje przysługujące mu władztwo administracyjne, dzięki któremu może zawrzeć swe stanowisko w wydanym rozstrzygnięciu.
Niezależnie od wpływu treści wydanej decyzji na sytuację publicznoprawną gminy (wysokość podatku), organ jej ma obowiązek wydania orzeczenia zgodnego z prawem. Z tych względów gmina nie jest podmiotem uprawnionym, w rozumieniu art. 50 ustawy p.p.s.a., do żądania kontroli decyzji wydanej przez jej organ. Tym samym skarga przez nią wniesiona jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji.