Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Agencji z 26 stycznia 2016 r. nr 9013-00000000508/16 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 31.507,47 zł, S. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 212/16, Sąd oddalił wniosek skarżącego uznając, że pozbawiony był odpowiedniego uzasadnienia oraz dokumentów uprawdopodabniających zasadność złożonego wniosku.
Na powyższe postanowienie S.W. złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Kielcach. Zarzucił nierozważenie, że kwota 31.507, 47 zł jest kwotą wysoką, a jej jednorazowe, natychmiastowe opłacenie może spowodować wyrządzenie znacznej szkody w majątku każdej osoby, a zwłaszcza w majątku osoby zajmującej się pracą rolniczą w wieku lat 67 oraz niewezwanie do uzupełnienia braków wniosku. Do zażalenia skarżący załączył zaświadczenie lekarskie, kartę informacyjną, kosztorys dotyczący koniecznych napraw maszyn rolniczych. W uzasadnieniu zażalenia m.in. wskazał, że choruje ciężko na serce, co wynika z załączonych informacji medycznych. Na lekarstwa wydaje miesięcznie około 500 zł, podlega stałym kontrolom i badaniom lekarskim. Wskazał, że zapłata kwoty, której dotyczy zaskarżona decyzja może wpłynąć destrukcyjnie na jego zdrowie.
Ponadto ma poważną awarię sprzętu rolniczego w moim gospodarstwie, na naprawę której będę musiał wydać kwotę około 17.000 zł. Nie może aktualnie wziąć pożyczki na tę naprawę, bowiem obawia się konieczności wzięcia pożyczki na zapłatę kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Brak natychmiastowej naprawy uniemożliwia efektywne prowadzenie gospodarstwa rolnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.) zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Sąd stwierdził, że zażalenie skarżącego złożone na postanowienie z 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 212/16, wobec uzupełnienia i uprawdopodobnienia argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest oczywiście uzasadnione, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia w ww. trybie. Jednocześnie Sąd stwierdził, że zaistniała potrzeba rozpoznania przedmiotowego wniosku na nowo.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać.
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. S.W.wykazał bowiem i uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Z podanych przez skarżącego informacji wynika bowiem, że utrzymuje się z gospodarstwa rolnego, którego efektywne prowadzenie obecnie uniemożliwia poważna awaria sprzętu rolniczego. Jego naprawa to koszt 17.000 zł, co skarżący wykazał przedkładając kosztorys naprawy z zakładu ślusarsko – mechanicznego. Skarżący nie jest w stanie pokryć tych kosztów ze środków własnych. Nie może wziąć na nie również pożyczki, ze względu na ewentualną konieczność wzięcia pożyczki na zapłatę ustalonej w decyzji kwoty 31.507,47 zł. Z powyższego wynika, że uzyskiwanie przez skarżącego dochodów z jedynego jego źródła utrzymania, tj. z gospodarstwa rolnego jest ograniczone. Powyższe uzasadnia obawę co do utraty płynności finansowej przez skarżącego, w przypadku konieczności zapłaty ustalonej w decyzji kwoty.
Istotne ponadto jest, że skarżący posiada poważne problemy zdrowotne, co wykazał przedkładając stosowne dokumenty. W związku z nimi ponosi regularne wydatki na leczenie (około 500 zł miesięcznie). Jakkolwiek sama sytuacja zdrowotna nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to, w powiązaniu z całokształtem okoliczności sprawy (rodzaj choroby, awaria sprzętu rolniczego, kwota zaległości) uzasadnia stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednorazowe uregulowanie kwoty ustalonej w decyzji, w ocenie Sądu, mogłoby spowodować brak środków na leczenie.
Wymaga wyjaśnienia, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Szkoda w postaci uszczerbku na zdrowiu nie będzie mogła być zrekompensowana np. przez pozytywny dla skarżącego wynik sprawy i zwrot świadczenia.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.