Uzasadnienie
S. Sp. z o.o. w W. (spółka), reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M.I., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...]. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa do reprezentowania spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w sprawie ww. skargi i dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W związku z powyższym skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z KRS oraz pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 czerwca 2019 r. Skarżąca przedłożyła pełnomocnictwo, które "obejmuje umocowanie do reprezentowania S. sp. z o.o. we wszelkich sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku pana P.D., w tym do składania w imieniu S. sp. o.o. wszelkich wyjaśnień, oświadczeń i stawiania wniosków, a także podpisywania wszelkich dokumentów w zakresie wskazanym powyżej". Natomiast nie przedłożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismom procesowym sprecyzowano z kolei w art. 46 p.p.s.a., zgodnie z dyspozycją art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest dołączyć pełnomocnictwo przy pierwszej czynności procesowej. Stosownie zaś do treści 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z uwagi na przytoczone przepisy pełnomocnik spółki, który tak jak w niniejszej sprawie wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw (por. postanowienie NSA z 10 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1541/13, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpis z KRS oraz pełnomocnictwa. Wezwanie do uzupełnienia ww. braków zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 czerwca 2019 r. W wyznaczonym terminie, tj. do 2 lipca 2019 r., skarżąca nie uzupełniła braków zgodnie z wezwaniem. Zakres złożonego przez skarżącą pełnomocnictwa nie obejmuje umocowania radcy prawnego M.I, do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z treści pełnomocnictwa wynika jedynie umocowanie do reprezentowania strony w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku P.D., a zatem postępowania przed organami administracji publicznej.
Należy zauważyć, że wojewódzki sąd administracyjny dokonuje kontroli czynności organów podejmowanych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, jednakże samo postępowanie egzekucyjne toczy się przed organem administracji publicznej. Pełnomocnictwo procesowe winno zawierać w swej treści umocowanie do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, do którego wnoszona jest skarga, natomiast pełnomocnictwo przedłożone przez radcę prawnego M.I. nie spełnia powyższego warunku. Nadto skarżąca nie przedłożyła dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Sąd o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu w punkcie 2. sentencji postanowienia orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.