Uzasadnienie
W.K. w skardze z dnia 6 kwietnia 2012r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 22 maja 2012r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Jako posiadany majątek wykazuje mieszkanie wielkości 38m², działkę o pow. 1,39ha(1/2 udziału) oraz działkę o pow. 454m²(1/2 udziału). Skarżący i jego żona utrzymują się z dochodu uzyskiwanego przez skarżącego z tytułu renty w wysokości 1401zł brutto miesięcznie oraz przez żonę skarżącego z tytułu emerytury w wysokości 1489zł brutto miesięcznie. W obszernym uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawia motywy sporu pomiędzy skarżącym, a Burmistrzem Miasta i Gminy Busko-Zdrój oraz oświadcza, że zarówno on jak i jego żona są osobami starszymi, chorują na liczne choroby, na leki miesięcznie wydają 400zł.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową skarżącego, przede wszystkim wiek skarżącego – 76lat, problemy zdrowotne jego i żony uznano, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1, § 3 ustawy p.p.s.a.