Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2010r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącego R. G. radcę prawnego z urzędu.
Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego B.C..
W dniu 23 grudnia 2010 r. radca prawny B. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 14 października 2010r. I SA/Ke 495/10. W treści wniósł o "zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego". W treści skargi kasacyjnej wniósł o "zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych".
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. II GSK 349/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wydany w sprawie
I SA/Ke 495/11 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W dniu 21 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyrok w sprawie I SA/Ke 234/12, którym oddalił skargę R. G.. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji.
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach odmówił przyznania radcy prawnemu B. C. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd podniósł, że wnioski pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierają oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W dniu 28 czerwca 2012 r. pełnomocnik złożył pismo procesowe, w którym wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych - za obie instancje. Jednocześnie oświadczył, że za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone koszty w całości lub w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: ustawy P.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Taką zmianę okoliczności w niniejszej sprawie stanowiło złożenie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu kompletnego wniosku o przyznanie wynagrodzenia, a mianowicie zawierającego - stosownie do wymogów z § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Uzasadniało to uchylenie postanowienia tut. Sądu z dnia 27 czerwca 2012 r., którego podstawą wydania był właśnie brak takiego oświadczenia.
Przechodząc do meritum sprawy należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 250 ustawy P.p.s.a., radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej radcy prawnego określa wyżej cytowane rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240 zł, natomiast na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Niniejsza sprawa dotyczy odmowy umorzenia należności składkowych, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stawka minimalna dla tej kategorii spraw wynosi 240 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Sądu skargę kasacyjną od wyroku wydanego w sprawie I SA/Ke 495/10. Następnie stawił się i podjął czynności na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 21 czerwca 2012r., w ponownie prowadzonym przed tym Sądem postępowaniu. Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 442,80 zł, w tym 82,80 zł podatku VAT, i sumę tę przyznał radcy prawnemu.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.